വിളവെടുപ്പിന്റെ കാലം അല്ലാതിരുന്നിട്ടും ശപിക്കപ്പെട്ട അത്തിമരം :- സിറോ മലബാർ സഭക്ക് നൽകുന്ന പാഠം

           വലിയ ആഴ്ചയിലെ പ്രധാന സംഭവങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് നമ്മുടെ കർത്താവായ ഈശോ മിശിഹാ, അത്തിമരത്തെ ശപിക്കുന്നതും അത് ഉണങ്ങി പോകുന്നതും. ഈ സംഭവം വിവരിച്ചിരിക്കുന്നത് മാർ മാർക്കോസിന്റെ സുവിശേഷം പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലാണ്.

സംഭവത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലം 

      ഓശാന ഞായർ മിശിഹാ, പ്രവചനങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കി കഴുതക്കുട്ടിയുടെ പുറത്തു രാജകീയമായി ജറുസലേം പട്ടണത്തിലേക്കു കടന്നു. തന്റെ പിതാവിന്റെ ഭവനമായ ജറുസലേം ദൈവാലയത്തിലേക്ക് കടന്ന മിശിഹ, ഒരു രാജാവിനെ പോലെ എല്ലാം നിരീക്ഷിച്ചു. സിനിമകളിൽ കാണും പോലെ, നാം കേട്ടിട്ടുള്ളത് പോലെ അന്നല്ല മിശിഹാ ദൈവാലയം ശുദ്ധീകരിക്കുന്നത്. വൈകുന്നേരം വരെ ദൈവാലയം ചുറ്റി നിരീക്ഷിച്ച മിശിഹാ, ശിഷ്യന്മാരെയും കൂട്ടി ബഥാനിയായിലേക്ക് യാത്രയായി. 

ബഥാനിയാ

             ബഥാനിയാ പ്രധാനമായും, ഗലീലിയ പ്രദേശത്തു നിന്നും ജറുസലേം ദൈവാലയത്തിലേക്ക് തീർത്ഥാടനം നടത്തുന്ന യഹൂദർ തങ്ങുന്ന പ്രദേശമാണ്. സമരിയായ്ക്കു വടക്കുള്ള പ്രദേശമാണല്ലോ ഗലീലിയ. സമരിയക്കാരുമായുള്ള ശതൃത നിമിത്തം, ഗലീലിയക്കാരായ യഹൂദർ, സമരിയയിലൂടെ കടക്കാതിരിക്കാൻ, ജോർദാൻ നദിയുടെ തീരത്തൂടെ ഹെബ്രോനിലൂടെ ആണ് ജെറുസലേമിലേക്ക് കടക്കുന്നത്. ഈ ദുർഘടമായ യാത്രയിൽ, തീർത്ഥാടകർ അവസാനം തങ്ങുന്നത് ജറുസലേമിൽ നിന്ന് 2 കിലോമീറ്റര് മാത്രം അകലമുള്ള ബഥാനിയായിലാണ്. മിശിഹാ ഒരു ഗലീലിയക്കാരൻ ആണ്. അതിനാൽ തന്നെ ആ പെസഹാക്ക്, തന്റെ നാട്ടിൽ നിന്നും ബഥാനിയായിൽ എത്തിയ തീർത്ഥാടകർ പലരും മിശിഹായുടെ പരിചയക്കാർ ആയിരുന്നു. മിശിഹായുടെ സുഹൃത്തായ ലാസറിന്റെ ഭവനവും ബഥാനിയായിൽ ആയിരുന്നു. ലാസർ എങ്ങനെ മിശിഹായുടെ സുഹൃത്തായെന്നു മനസ്സിലായിക്കാണുമല്ലോ.

            അന്ന് വൈകിട്ട്, ബഥാനിയായിൽ (ലാസറിനൊപ്പം ആയിരിക്കണം) വിശ്രമിച്ച മിശിഹായും ശിഷ്യൻമാരും പിറ്റേ ദിവസം, അതായത് വലിയ തിങ്കളാഴ്ച, ജെറുസലേമിലേക്ക് വീണ്ടും യാത്ര ആയി. വഴിയിൽ വച്ച് മിശിഹായ്ക്കു വിശക്കുന്നു. നാൽപ്പതു ദിവസം ഉപവാസം ഇരുന്ന, സാത്താന്റെ പരീക്ഷണങ്ങളെ വിജയിച്ച മിശിഹായ്ക്കു ആണ് പെട്ടന്ന് വിശന്നത് എന്ന് ഓർക്കണം. മിശിഹാ ദൂരത്തു, ഒരു തളിരിട്ട അത്തിമരം കണ്ടു. പെസഹാ, ഇസ്രയേലിന്റെ വസന്ത കാലത്താണ്. വസന്തകാലത്താണ് അത്തിമരത്തിൽ പുതിയ ഇലകൾ തളിർക്കുന്നത്. മിശിഹാ ആ അത്തിമരത്തിന്റെ സമീപം എത്തി, അതിന്റെ ഇലകൾ എല്ലാം പരാതി. ഒരു ഫലവും അതിൽ ഇല്ലായിരുന്നു. 'ഇനി ആരും ഇതിൽ നിന്നും പഴം തിന്നാതിരിക്കട്ടെ' എന്ന് ശാസിച്ചു കൊണ്ട് അവിടുന്ന് ജെറുസലേമിലേക്ക് നടന്നു. കുസൃതിക്കാരനായ സുവിശേഷകൻ 'അത് അത്തി പഴത്തിന്റെ കാലം അല്ല' എന്ന് കുറിക്കുകയും ചെയ്‌തു.

           അത്തി പഴത്തിന്റെ കാലം അല്ലാത്ത സമയത്തു, അത്തി പഴം പുറപ്പെടുവിച്ചില്ല എന്ന കാരണം കൊണ്ട് ആ മരത്തെ ശപിക്കുന്ന മിശിഹാ!!! ഒരു കർഷക കുടുംബത്തിൽ ജനിച്ചത് കൊണ്ട് തന്നെ, ഇത് എനിക്ക് ഒരിക്കലും അംഗീകരിക്കാൻ സാധിച്ചിരുന്നില്ല. കാരണം അത്തിമരം എപ്പോൾ കായ്ക്കണം എന്ന നിയമം ഉണ്ടാക്കിയത് ദൈവം അല്ലെ? അസമയത്തു കായ പുറപ്പെടുവിക്കാഞ്ഞത് അതിന്റെ തെറ്റല്ലല്ലോ!!!

അത്തിമരവും അതിന്റെ ഫലവും

         
               വിശുദ്ധ ഗ്രന്ദത്തിൽ പ്രതിപാദിച്ചിട്ടുള്ള ഒരു വിശിഷ്ട വൃക്ഷമാണ് അത്തി. ആദിമാതാപിതാക്കൾ തങ്ങളുടെ നഗ്നത മറച്ചത്, അത്തി ഇലകൾ കൊണ്ടാണെന്ന് ഒരു കഥ ഉണ്ട്. ഇസ്രായേൽ കാനാൻ ദേശം കൈവശപ്പെടുത്താൻ പോയപ്പോൾ, അവിടെ വളരുന്ന ഫലം തരുന്ന ഏഴ് ചെടികളിൽ ഒന്ന് അത്തിയായിരുന്നു. അത്തി വിശുദ്ധഗ്രന്ഥത്തിൽ സമൃദ്ധിയുടെ പ്രതീകം ആയിരുന്നു. ഒപ്പം അത്തി ഇസ്രേയലിന്റെ പ്രതീകം ആയിരുന്നു. ഇസ്രേയലിലെ വേനലിൽ ആണ് അത്തി പഴം വിളഞ്ഞു വിളവെടുപ്പിന് കാലമാകുന്നത്. അതായത് ആഗസ്റ്റ് മുതൽ ഒക്ടോബർ വരെ. നിസാൻ (ഏപ്രിൽ) മാസത്തിലാണ് മിശിഹാ അത്തിമരത്തിന്റെ അടുത്ത് ചെന്നത്.

അപ്പോൾ അതിൽ ഫലം കാണുമോ?

         
               ഉത്തരം കാണും എന്നാണ്. കഴിഞ്ഞ വർഷം വിളവെടുത്ത കൊമ്പുകളിൽ, വസന്തകാലത്തു ചെറിയ അത്തിപ്പഴം ഉണ്ടാകും. ഇവ ഇലകളുടെ അടിയിൽ ആണ് ഉണ്ടാകുക. വലുപ്പത്തിൽ ചെറുതും, രുചി കുറവും ഉള്ള അത്തിപ്പഴം ആണ് ഇത്. ഇതിന്റെ പേര് ബ്രെബ (റ്റാക്ഷ്‌) എന്നാണ്. പാവപ്പെട്ട ജനങ്ങൾ വിശപ്പ് മാറ്റാൻ, ഇത് ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്. ഇലകളുടെ അടിയിൽ ഉണ്ടാകുന്നതിനാൽ മരത്തിന്റെ അടുത്ത് ചെന്ന്, ഇലകളുടെ അടിയിൽ നോക്കേണ്ടി വരും അത് കിട്ടാൻ. ഇത് കഴിക്കാനാണ് മിശിഹാ, അത്തിമരത്തിന്റെ അടുത്ത് എത്തിയത്. വേനൽക്കാലത്തു വിളവെടുക്കുന്ന അത്തിപ്പഴം, ഇലകൾക്ക് മുകളിൽ ആണ് ഉണ്ടാവുക. വസന്തത്തിൽ ഇലകൾ തളിർത്ത, ഒറ്റ റ്റാക്ഷ്‌ പോലും ഉണ്ടാകാത്ത അത്തിമരം, ചുരുങ്ങിയത് ആ വർഷം വിളവ് തരില്ല. അതായതു ഇനി ഫലം തരില്ല എന്ന് വളരെ വ്യക്തമായ ഒരു വൃക്ഷത്തെ ആണ് മിശിഹാ ശപിച്ചത്. വളരെ അധികം തളിർത്ത ഇലകൾ കൊണ്ട് മൂടിയ ആ മരം, പുറമേക്ക് നോക്കുന്ന ആർക്കും, ഫലം ഉള്ള അത്തിയായി തോന്നാം. എന്നാൽ മിശിഹാ അതിന്റെ ഇലകളുടെ അടിയിൽ പരതിയപ്പോൾ ഫലം ഇല്ലാത്ത, ഇനി ഫലം ഉണ്ടാകാത്ത ഒരു മരമാണെന്നു കണ്ടെത്തി.

മിശിഹാ ജറുസലേം ദൈവാലയം ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു

                 അത്തി മരത്തിനെ ശപിച്ചതിന് ശേഷം മിശിഹാ നേരെ ചെന്നത് ജറുസലേം ദൈവാലയത്തിലേക്കാണ്. ഈ ഒരു പശ്ചാത്തലത്തിൽ വേണം നാം  മിശിഹാ എന്തിന് അത്തിമരത്തെ ശപിച്ചു എന്ന് ചിന്തിക്കുവാൻ. പുറമേക്ക് ജനത്തെ കബളിപ്പിക്കാൻ വിശുദ്ധിയുടെയും ഭക്തിയുടെയും ഇലകൾ കൊണ്ട് മൂടി നിന്നതായിരുന്നു ഇസ്രായേലിലെ പൗരോഹിത്യം. എന്നാൽ ആ ഇലകൾക്കിടയിൽ സാധാരണ ജനങ്ങൾക്കാവശ്യമായ രുചി കുറഞ്ഞ അത്തിപ്പഴം പോലും ഇല്ലായിരുന്നു. അവർ ദൈവാലയത്തെ, അവരുടെ തളിർത്ത ഇലകൾ കൊണ്ട് മൂടി കച്ചവടസ്ഥലം ആക്കി. സാധാരണ സമയത്തു രുചി കുറഞ്ഞ പഴങ്ങൾ പോലും പുറപ്പെടുവിക്കാൻ സാധികാത്ത അവർ, വിളവെടുപ്പിന്റെ സമയത്തു ഒരു ഫലവും പുറപ്പെടുവിക്കില്ല എന്ന് മിശിഹായ്ക്കു മനസിലായി. അവിടുന്ന് മേശകൾ എല്ലാം തട്ടി മറിക്കുകയും, പുരോഹിതരെ കവർച്ചക്കാർ എന്ന് വിളിക്കുകയും ചെയ്‌തു. തന്റെ പിതാവിന്റെ ആലയം എല്ലാ ജനതകൾക്കും ഉള്ളതാണെന്നും, പുരോഹിതവർഗ്ഗത്തിന്റെ കുത്തക അല്ലെന്നും അവിടുന്ന് ഓർമ്മിപ്പിച്ചു.

അത്തിമരം ഉണങ്ങി പോകുന്നു

              അന്ന് വൈകുന്നേരം മിശിഹായും ശിഷ്യരും തിരിച്ചു ബഥാനിയായിലേക്ക് പോകുന്നു. വലിയ ചൊവ്വാഴ്ച രാവിലെ അവർ ആ മരത്തിന്റെ അരികിലൂടെ പോയപ്പോൾ ആ മരം ഉണങ്ങി പോയതായി ശിഷ്യന്മാർ കണ്ടു. അത്തിമരം ഉണങ്ങിയത് ഇസ്രായേൽ ഉണങ്ങിയതിന് തുല്യമാണ്. ഫലമില്ലത്ത ഇസ്രായേൽ, ഏതാനും വർഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ ഉണങ്ങി. ജറുസലേം ദൈവാലയം തകർക്കപ്പെട്ടു. ജനം ചിതറിക്കപ്പെട്ടു. അത്തിമരം ഇസ്രേയലിന്റെ പ്രതീകം ആണ്. മിശിഹായുടെ സഭ, ഇസ്രയേലിന്റെ തുടർച്ച ആണ്. എങ്കിൽ ഇന്ന് അത്തിമരം സഭയാണ്. നമ്മുടെ അമ്മയായ സിറോ മലബാർ സഭ മിശിഹായുടെ തോട്ടത്തിലെ ഒരു അത്തിമരം ആണ്.

സിറോ മലബാർ സഭ എന്ന അത്തിമരം

                AD 50 യിൽ മാർ തോമ്മാ ശ്ലീഹാ, യെരുശലേമിൽ നിന്നും കൊണ്ട് വന്ന വിത്തിൽ വളർന്ന സഭയാണ് നമ്മുടെ സിറോ മലബാർ സഭ. ഭാരതത്തിന്റെ മണ്ണിൽ ആ ചെടി സാവധാനം വളർന്നു. അതിന്റെ സഹോദരങ്ങളായ മറ്റു അത്തിമരത്തിൽ നിന്നും ദൂരെ ആയതിനാൽ, ഭാരതത്തിലെ സാഹചര്യങ്ങളോട് ഇണങ്ങി അത് വളർന്നു. അതിന്റെ വളർച്ചയിൽ അസൂയാലുക്കളായ ചിലർ അതിനെ കയർ കെട്ടി മുറുക്കി. അതിൽ നിന്നും ചില ശാഖകൾ നഷ്ടമായി. 400 വർഷം ആ അത്തിമരം, ശിഖരങ്ങൾ ഒന്ന് വളരാൻ പോലും ആകാതെ മുരടിച്ചു നിർത്തപ്പെട്ടു. എങ്കിലും മിശിഹായുടെ കൃപയാൽ, അത്തിമരം സ്വന്തന്ത്രയായി. അത്തിമരം ഭാരതം മുഴുവൻ ഫലം തരാൻ പാകത്തിൽ ഉള്ള വൃക്ഷമായി. അതിന്റെ ഫലം മൂലം, ഭാരത്തിന്റെ മുക്കിലും മൂലയിലും മിഷനുകളും സുവിശേവക്കരണവും നടന്നു. എന്തിന് വളമില്ലാതെ മുരടിച്ചു പോയ യൂറോപ്പിലെയും, ആഫ്രിക്കയിലെയും അത്തിമരങ്ങളെ തന്റെ ഫലങ്ങൾ കൊണ്ട് അത് തൃപ്തിപ്പെടുത്തി.

സിറോ മലബാർ സഭ എന്ന അത്തിമരം ഇന്ന്

                  ശതൃക്കൾ, സഭക്ക് മനസില്ലാ മനസ്സോടെ സ്വന്തന്ത്ര്യം നൽകിയപ്പോഴും, ചില കീടങ്ങളെയും രോഗങ്ങളെയും മരത്തിൽ അവശേഷിപ്പിച്ചിട്ടാണ് പോയത്. പ്രാദേശികവാദം, ഭാരതവൽക്കരണം, സ്വന്തം ആരാധനാക്രമത്തോടുള്ള അതൃപ്തി, മെത്രാന്മാരെ അനുസരിക്കാത്ത വൈദീകർ എന്നിവയായിരുന്നു ചില അസുഖങ്ങളും കീടങ്ങളും. എല്ലാം താനെ ശരിയാകും എന്ന് വിചാരിച്ചു അത്തിമരത്തിന്റെ വേലക്കാർ വേണ്ട ചികിത്സ നടത്തിയില്ല. അതിനാൽ ഇന്ന് അസുഖങ്ങൾ മൂർച്ഛിക്കുകയും, കീടങ്ങൾ മരത്തിനെ നശിപ്പിക്കുന്ന ഘട്ടം വരെ എത്തുകയും ചെയ്‌തിരിക്കുന്നു.

           അത്തിമരത്തിന്റെ പ്രധാന വേലക്കാരനായ സഭാ പിതാവിനെ തന്നെ ഇല്ലാതാക്കാനും, അദ്ദേഹത്തെ നാടു കടത്താനും ശ്രമം നടക്കുന്നു. സഭാ ആസ്ഥാനം കീടങ്ങൾ പൊതിയുന്നു. തിരുപ്പിറവി ദിവസം പോലും, പ്രധാന വേലക്കാരന് തോട്ടം സന്ദർശിക്കാൻ കഴിയാത്ത വിധം കീടങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തെ ആക്രമിച്ചു. തോട്ടത്തിലെ പ്രധാന തീർഥാടന സ്ഥലമായ മലയാറ്റൂരിൽ, അത്യുന്നതനായ ദൈവത്തിന്റെ പുരോഹിതിന്റെ രക്‌തം വീണു. തോട്ടത്തിന്റെ പുരാതന ആസ്ഥാനമായ അങ്കമാലിയിലെ പുരോഹിതൻ, പ്രധാനവേലക്കാരനും അത്തിമരത്തിനും എതിരായി കലാപക്കൊടി ഉയർത്തി കഴിഞ്ഞു. വേലക്കാർ പ്രധാനവേലക്കാരനെതിരായി രഹസ്യമായും പരസ്യമായും യോഗം കൂടാൻ തുടങ്ങി. തോട്ടത്തിലെ സന്യാസികൾ കമ്മൂണിസം, കച്ചവടം, മുതലാളിത്തം തുടങ്ങിയ അത്തിമരത്തിന്റെ അല്ലാത്ത ഫലങ്ങൾ പുറപ്പെടുവിക്കാൻ തുടങ്ങി. തോട്ടത്തിലെ ആൺ കുട്ടികൾ, വിശ്വാസം നഷ്ട്ടപ്പെട്ടു മദ്യത്തിനും മയക്കു മരുന്നിനും അടിമകളാകുന്നു. തോട്ടത്തിലെ പെൺകുട്ടികൾ, തോട്ടം ഉപേക്ഷിച്ചു മറ്റു കാട്ടുചെടികൾക്കിടയിൽ ചേക്കേറുന്നു. തോട്ടം നാശത്തോടു അടുക്കുന്നു.

             വേനൽക്കാലത്തെ (ഖൈത്താക്കാലം) വിളവെടുപ്പിന്റെ സമയം ഇനിയും ആയില്ല. വസന്തകാലത്തു തന്നെ എന്റെ അത്തിമരം, ഇന്ന് രോഗങ്ങളാലും കീടങ്ങളാലും വലയുന്നു. വസന്തകാലത്തു ഉണ്ടാകേണ്ട ഫലങ്ങൾ, ഈ രോഗങ്ങളും കീടങ്ങളും ഇല്ലാതാക്കുമോ? അങ്ങനെ ഇല്ലാതായാൽ, ഫലം ഭക്ഷിക്കാൻ വരുന്ന മിശിഹാ, എന്റെ അത്തിമരത്തെ ശപിക്കുമോ? രണ്ടായിരം വർഷം കൊണ്ട് വളർത്തി എടുത്ത ഈ അത്തിമരത്തെ ,തോട്ടത്തിന്റെ ഉടമ കൈയ്യൊഴിയുമോ?

സിറോ മലബാർ സഭ എന്ന അത്തിമരം നാളെ

                  ഇല്ല, വിളവിന്റെ നാഥൻ, അവന്റെ അത്തിമരത്തെ കൈവെടിയില്ല എന്ന് പ്രാർത്ഥിക്കാം. അബ്രഹാം അപേക്ഷിച്ചപോലെ, കർത്താവേ, പത്തു ശതമാനം ഫലം തരുന്ന ശാഖകൾ എങ്കിലും ഉണ്ടെങ്കിൽ, കനിവ് തോന്നി, ഈ അത്തിമരത്തെ നശിപ്പിക്കരുതേ!!! കർത്താവെ ഭൂമിയിലെ ആറിലൊന്നായ, ഭാരതത്തിലെ ജനങ്ങൾക്ക് വിശപ്പു മാറ്റുവാൻ അങ്ങ് മാർ തോമ്മായാൽ നട്ട ഈ അത്തിമരത്തോടു കൃപയായിരിക്കേണമേ. കർത്താവേ, പ്രധാനവേലക്കാരനെയും, മറ്റു വേലക്കാരെയും ശക്തിപ്പെടുത്തേണമേ. കീടങ്ങളെ കൊന്നൊടുക്കുവാനും, അസുഖങ്ങൾ ഭേദമാക്കാനും ഉള്ള മരുന്നുകൾ, അങ്ങ് അങ്ങയുടെ ദൂതന്മാർ വഴി നൽകേണമേ.

                 കർത്താവേ, എങ്കിൽ  അങ്ങ് വസന്ത കാലത്തു വിശന്നു വരുമ്പോൾ, ഞങ്ങൾ തളിർത്ത ഇലകൾക്ക് അടിയിൽ ഫലങ്ങളുമായി നിൽക്കാം. വിധിദിവസമായ വേനൽക്കാലത്തു, ഇലകൾക്ക് മുകളിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഫലങ്ങളുമായി, അങ്ങയെ സ്വീകരിക്കാൻ ഞങ്ങൾക്ക് ശക്തി ലഭിക്കും.

ആമ്മേൻ.

രക്‌ത സ്രാവവും അശുദ്ധിയും - വി. ഗ്രന്ഥത്തിൽ

               
        സ്ത്രീകളുടെ ആർത്തവ സംബന്ധമായ അശുദ്ധിയെക്കുറിച്ചു വിശുദ്ധ ഗ്രന്ഥം മോശമായി എഴുതിയിരിക്കുന്നു എന്ന ധ്വാനി ഉള്ള ഒരു ഒരു കുറിപ്പ് പ്രസിദ്ധനായ ഒരു അച്ചൻ എഴുതിയത് കണ്ടതാണ് ഈ ലേഖനം എഴുതാൻ പ്രചോദനമായത്. തീർച്ചയായും സ്വയം അനുഭവിക്കാത്ത ഒന്നായാണ് മൂലം, അതിന്റേതായ പോരായ്മകൾ ഉണ്ടെങ്കിൽ ക്ഷമിക്കണം. ഏതായാലും അച്ചൻ സദ്‌ ഉദ്ദേശത്താൽ എഴുതിയത് കപട സ്ത്രീപക്ഷക്കാരും, വിശുദ്ധ ഗ്രന്ഥത്തിന്റെ ശത്രുക്കളും ആഘോഷമാക്കിയതിനാൽ അതിനെ കുറിച്ച് ഒന്ന് പഠിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു.

വി. ഗ്രന്ഥവും - ആർത്തവവും, സ്ത്രീവിരുദ്ധതയും 

     വി. ഗ്രന്ഥത്തിന്റെ വിമർശകർ, അത് സ്ത്രീ വിരുദ്ധം ആണെന്ന് സ്ഥാപിക്കാൻ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഉപേയാഗിക്കുന്ന രണ്ടു ഭാഗങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് ആർത്തവത്തെ തുടർന്നുള്ള രക്‌തസ്രാവത്തെ കുറിച്ച് പരാമർശിക്കുന്ന ഭാഗം. ലേവ്യരുടെ പുസ്‌തകത്തിലെ ആ ഭാഗം ചുവടെ ചേർക്കുന്നു. ലേവ്യർ 15: 19-30.

             ഒറ്റ വായനയിൽ തികച്ചും സ്ത്രീവിരുദ്ധമായ ഒരു ഭാഗം ആണിത്. ഇതിനെ കത്തോലിക്കാരായവർ പ്രതിരോധിക്കുന്നത്, പഴയ നിയമത്തിലെ കാര്യങ്ങൾ പുതിയ നിയമ കാലം തൊട്ട് അപ്രസക്തമാണ് എന്നാണ്. അതെന്താ പഴയ നിയമത്തിലെ ദൈവം അല്ലേ, പുതിയ നിയമത്തിൽ? കാലാ കാലങ്ങളിൽ നിലപാടുകൾ മാറ്റുന്ന ദൈവമോ? തെറ്റായ ന്യായികരണം കൊടുക്കുമ്പോൾ നാം കൂടുതൽ കൂടുതൽ പ്രതിരോധത്തിൽ ആകുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്.

വിശുദ്ധ ഗ്രന്ഥത്തിന്റെ ഉത്ഭവം 

ലോകത്തിലെ എല്ലാ മതങ്ങളുടെയും വിശുദ്ധ ഗ്രന്ഥത്തിന് ഒരു ഉത്ഭവ കഥ ഉണ്ടാകും. ദൈവം എഴുതിയ പുസ്ഥകം, ദൈവം പറഞ്ഞത് കേട്ടെഴുതിയ പുസ്ഥകം, ദൈവം പറഞ്ഞത്  കാണാപ്പാഠം പഠിച്ചിട്ട് പിന്നീട് എഴുതിയ പുസ്‌തകം എന്നിങ്ങനെ ഓരോ മതങ്ങൾക്കും അവരവരുടെ വിശ്വാസങ്ങൾ ഉണ്ട്. യഹൂദ-ക്രൈസ്‌തവ മത ഗ്രന്ഥങ്ങൾ എന്നാൽ അങ്ങനെ ഒന്നും അല്ല. ദൈവം നേരിട്ട് എഴുതിയ രണ്ടു അവസരങ്ങളെ വിശുദ്ധ ഗ്രന്ഥത്തിൽ ഉള്ളു. ഒന്ന് പുത്രൻ തമ്പുരാനായ ദൈവം തന്റെ മനുഷ്യാവതാരത്തിന് മുൻപ്, സീനായ് മരുഭൂമിയിൽ മോശക്ക് പത്തു പ്രമാണങ്ങൾ എഴുതി നൽകിയപ്പോളും, രണ്ടാമത് തന്റെ മനുഷ്യവതാരത്തിൽ പാപിനിയായ സ്ത്രീയെപ്രതി നിലത്തെഴുതിയപ്പോഴും. ബാക്കി ഉള്ളതെല്ലാം പല ഗ്രന്ഥകർത്താക്കൾ പരിശുദ്ധാത്മ നിവേശത്താൽ എഴുതിയതാണ്. അതായത് വിശുദ്ധ ഗ്രന്ഥം വായിക്കുമ്പോൾ, അത് എഴുതപ്പെട്ട സാഹചര്യവും, അത് എഴുതിയ വ്യക്തിയുടെ അനുഭവങ്ങളും, അത് ആർക്കു വേണ്ടി എഴുതപ്പെട്ടു എന്ന ബോധ്യവും ഉണ്ടാകണം. ജോഷ്വയും കൂട്ടരും ജെറിക്കോ പട്ടണത്തിനു ചുറ്റും നടന്നപ്പോൾ മതിലുകൾ പൊളിഞ്ഞു എന്നും പറഞ്ഞു, മറ്റു വിജാതിയരുടെ സ്ഥലങ്ങൾക്ക് ചുറ്റും നടക്കുന്ന അഭിനവ കരിസ്മാറ്റിക്ക്‌കാരെ നേരിട്ടു കണ്ടിട്ടുണ്ട്. 

ലേവ്യരുടെ പുസ്‌തകത്തിലെ സ്ത്രീ വിരുദ്ധത 

ആദ്യമായി മനസിലാക്കേണ്ടത്, ലേവ്യരുടെ പുസ്‌തകം ലേവ്യ ഗോത്രത്തിൽ പെട്ട ഇസ്രായേൽ ജനത്തിലെ പുരോഹിതവർഗ്ഗത്തിനും അവരുടെ കുടുംബാംഗങ്ങൾക്കും വേണ്ടി എഴുതപ്പെട്ടതാണ്. സീനായ് മരുഭൂമിയിൽ വച്ച് മോശയോ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരമോ അല്ലേൽ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ ഓർത്തെടുത്തോ ആരോ എഴുതിയ പുസ്‌തകം ആണ് ലേവ്യരുടെ പുസ്‌തകം. മോശ ഇസ്രായേൽ ജനത്തിന്  ദൈവനിവേശത്താൽ നിയമങ്ങൾ നൽകിയതയിൽ, പുരോഹിതർക്കും അവരുടെ കുടുംബത്തിനും നല്‌കിയ നിയമങ്ങൾ രേഖപ്പെടുത്തിയ പുസ്‌തകമാണ് ലേവ്യരുടെ പുസ്‌തകം. നിയമങ്ങൾ വായിക്കുമ്പോഴും അത് മനസിലാക്കാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോഴും ഏറ്റവും ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യം, ആ നിയമത്തിലെ എഴുതിയിരിക്കുന്നത് അല്ല ആ എഴുതിയിരിക്കുന്നതിന്റെ വാക്യങ്ങളുടെ ആത്മാവിനാണ് കൂടുതൽ പ്രാധാന്യം കൊടുക്കേണ്ടത്. ആ നിയമത്തിന്റെ ആത്മാവ് എന്ന് പറയുന്നത്, നിയമദാതാവ് എന്താണോ ഉദ്ദേശിച്ചത്, അതാണ്. നിയമങ്ങളുടെ ആത്മാവിനെ മനസിലാക്കാതെ, നിയമം തന്ന ദൈവം എന്താണ് ഉദ്ദേശിച്ചത്‌ എന്ന് മനസിലാക്കാതെ നിയമം നടപ്പാക്കാൻ ശ്രമിച്ച ഫരിസേയരെ മിശിഹാ പല പ്രാവശ്യം വിമർശിക്കുന്നത്‌ നാം കണ്ടിട്ടുണ്ട്.

        ഇതിൽ എഴുതിയിരിക്കുന്നതിൽ പലർക്കും കല്ലുകടി ഉണ്ടാക്കുന്ന ഒരു വാക്ക് അശുദ്ധി എന്നതാണ്. ആർത്തവം എന്നത്‌ എങ്ങനാണ് അശുദ്ധയാവുന്നത് എന്നത് ന്യായമായ ചോദ്യം. അത് സ്ത്രീ വിരുദ്ധതയായി ആരോപിക്കുന്നവർ അതിനു മുൻപ് പുരുഷന്മാർ അശുദ്ധരാകുന്ന ഭാഗം വായിക്കാൻ സൗകര്യപൂർവ്വം മറക്കുന്നു (ലേവ്യർ 15: 1-19). യഹൂദ നിയമപ്രകാരം അശുദ്ധരാവുക എന്നത് ജീവിതത്തിൽ സാധാരണയായി സംഭവിക്കുന്ന ഒന്നാണ്. അത് ഒരു പാപമല്ല. ജെറുസലേം ദൈവാലയത്തിൽ പരിശുദ്ധനായ ദൈവം വസിക്കുന്നു എന്നവർ വിശ്വസിക്കുന്ന ഭാഗങ്ങളിൽ ശുശ്രൂഷ ചെയ്യുമ്പോൾ ഏറ്റവും ശുദ്ധരായിരിക്കണം എന്നവർ ആഗ്രഹിച്ചു. രക്തത്തിനും ജീവനും ഏറ്റവും പ്രാധാന്യം കൊടുക്കുന്ന ഒരു ജീവത രീതിയാണ് യഹൂദർക്കുണ്ടായിരുന്നത്. യഹൂദ മതത്തിന്റെ  തുടർച്ചയായ ക്രൈസ്‌തവ വിശ്വാസത്തിലും വി. കുർബാനയിൽ ജീവന്റെ അപ്പത്തിന്റെയും രക്തത്തിന്റെയും പ്രാധാന്യം നമുക്കറിയാമല്ലോ. അതിനാൽ ആർത്തവ നാളുകളിൽ രക്‌തസ്രാവം ഉള്ള സ്ത്രീകൾ വിശുദ്ധ വസ്‌തുക്കൾ പരികർമ്മം ചെയ്യുന്നതിൽ നിന്നും മാറി നിന്നു. അതായത് ഇതെല്ലം, കൂടുതലും ജെറുസലേം ദൈവാലയത്തോട് ബന്ധിപ്പിച്ചു പോന്ന ആചാരങ്ങൾ ആണ്. AD 72 യിൽ ജെറുസലേം ദൈവാലയം നശിപ്പിക്കപ്പെട്ടത് മുതൽ ഈ നിയമങ്ങൾക്ക് യഥാർത്ഥത്തിൽ പ്രധാന്യം ഇല്ല.

        ആ കാലയളവിൽ സ്ത്രീകൾ ഭർത്താക്കന്മാരുമായി ശാരീരിക ബന്ധം പാടില്ല എന്ന് പറയുന്നത് രോഗങ്ങൾ പകരാതിരിക്കാനും, ദേഹം ശുദ്ധി നഷ്ടപ്പെടാതിരിക്കാനും ആണെന്ന് വ്യക്തമാണല്ലോ. രക്‌തം രോഗാണുക്കളുടെ പകർച്ചക്കു ഏറ്റവും നല്ല മാധ്യമം ആണല്ലോ.

            ആർത്തവ കാലത്തുള്ള സ്ത്രീകൾക്ക് കൂടുതൽ പരിഗണനയാണ് അന്ന് കൊടുത്തിരുന്നത്. അവർക്കായി താമസിക്കാൻ പ്രത്യേക സജ്ജീകരങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കിയിരുന്നു. ആർത്തവ രക്തം കൊണ്ട് ഉണ്ടാകാവുന്ന മലിനീകരണം ഇല്ലാതാക്കാകാൻ അന്നത്തെ ജനതയ്ക്ക് മറ്റു മാർഗ്ഗങ്ങൾ ഇല്ലായിരുന്നിരിക്കാം. ഈ സമയത്തു സ്ത്രീകൾക്ക് ഉണ്ടാകാവുന്ന ശാരിക പ്രയാസങ്ങൾ (തലവേദന, വയറുവേദന, സന്ധിവേദന പേശി വലിച്ചിൽ) അതി ജീവിക്കാൻ  ഒരു പരിധിവരെ 7 ദിവസത്തെ വിശ്രമം അവരെ സഹായിച്ചു.  ആർത്തവ കാലത്തുള്ള സ്ത്രീകളോട് അന്നത്തെ സമൂഹം കാണിച്ചിരുന്ന ബഹുമാനത്തിന്റെ ഉദാഹരണമാണ് റാഹേലിന്റെ കഥ. പിതാവായ ലാബാന്റെ കുലദൈവങ്ങളുടെ വിഗ്രഹങ്ങളുമായി യാക്കോബിനൊപ്പം ഒളിച്ചോടിയ റാഹേലിന്റെ കഥ അറിയുമായിരിക്കുമല്ലോ. തനിക്കു ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട വിഗ്രഹം അവർ മോഷ്ടിച്ചു എന്ന് ഉറപ്പുണ്ടെങ്കിലും കൂടാരങ്ങൾ മുഴുവൻ തിരഞ്ഞ ലാബാൻ, റാഹേലിന് മാസമുറയാണെന്ന ഒറ്റ കാരണത്താൽ അവളെ എഴുന്നേൽപ്പിച്ചില്ല. നമുക്കു ഇന്നുള്ള മാനുഷിക മൂല്യം ആയിരുന്നില്ല അന്നത്തെ ജനത്തിന്റേത്. ചെറു പ്രായത്തിൽ തന്നെ വിവാഹിതയാകുന്നു യുവതികൾ, അവരുടെ ജീവിതത്തിൽ ഏറ്റവും ആഗ്രഹിച്ചിരുന്ന കാര്യം ഒരു അമ്മയാവുക എന്നതായിരുന്നു. മാസമുറയുടെ ഏഴ് ദിവസങ്ങൾ അവൾക്കു അതിനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പായിരുന്നു. എങ്കിലും നിയമങ്ങൾ വാച്യാർത്ഥത്തിൽ മനുഷ്യർ കൂടുതലായി എടുക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ, നിയമദാതാവിയന്റെ ഉദ്ദേശത്തിൽ വെള്ളം ചേർക്കപ്പെട്ടു.

ആർത്തവ അശുദ്ധിയും ക്രൈസ്തവ കാഴ്ചപ്പാടുകളും 

പഴയ നിയമപുസ്തകത്തിലെ നിയമങ്ങളിൽ സംശയം ഉണ്ടാവുകയോ, മനസ്സിൽ ആകാതെ വരുകയോ ചെയ്യുമ്പോൾ, ഏറ്റവും എളുപ്പം ഇങ്ങനെ ഉള്ള സന്ദർഭങ്ങളിൽ മിശിഹാ അല്ലെങ്കിൽ അവിടുത്തെ ശിഷ്യന്മാർ എന്ത് ചെയ്തു അല്ലേൽ എന്ത് പറഞ്ഞു എന്ന് ശ്രദ്ധിക്കുന്നത് ആണ്. മോശയുടെ നിയമങ്ങളുടെ പൂർത്തീകരണമായ മിശിഹായെക്കാളും നിയമങ്ങളുടെ വ്യാഖ്യാനം നടത്താൻ കഴിവുള്ള ആരും ഉണ്ടാകില്ലല്ലോ. രക്‌ത സ്രാവക്കാരി സ്ത്രീയും ഈശോ മിശിഹായും തമ്മിലുള്ള സംഭവം അതിനു ഉദാഹരണം ആണ്. വളരെ നാടകീയമായാണ് ഈ രംഗം സുവിശേഷകാരൻ അവതരിപ്പിച്ചേക്കുന്നത്. എനിക്ക് അസുഖമാണ് സുഖപ്പെടുത്തണം എന്ന് പറഞ്ഞു വന്നപ്പോൾ, വിജയ് സ്റ്റൈലിൽ 'എന്ന എല്ലാമോ പണ്ണിയിറുക്ക്‌, ഇത് പണ്ണ മാട്ടാ" എന്നും പറഞ്ഞു സുഖപ്പെടുത്തുന്ന ഒരു മിശിഹായെ അല്ല സുവിശേഷകൻ കാണിക്കുന്നത്.

നിലക്കാത്ത രക്തസ്രാവം എന്ന അസുഖം ഉള്ള സ്ത്രീ വളരെ രഹസ്യമായി മിശിഹായുടെ വസ്ത്രത്തിൽ പിടിച്ചു. കുഷ്ടരോഗികൾ പോലും പരസ്യമായി രോഗശമനത്തിനായി മിശിഹായുടെ അടുക്കൽ വരുമ്പോൾ ആണ്, ആ സ്ത്രീ രഹസ്യമായി വരുന്നത്. കാരണം ഫരിസേയ വർഗ്ഗം മോശയുടെ നിയമനങ്ങളെ ദുർവ്യാഖ്യാനം ചെയ്യുന്ന നാളുകൾ ആയിരുന്നു അത്. രക്‌ത സ്രാവക്കാരിയായ താൻ മിശിഹായുടെ മുന്നിൽ വന്നാൽ, അദ്ദേഹം തന്നെ തൊട്ടു സുഖപ്പെടുത്തിയാൽ,  ഫരിസേയരുടെ നിയമപ്രകാരണം മിശിഹാ അശുദ്ധനാകും. അല്ലേൽ തന്നെ തൊട്ടാൽ അശുദ്ധനാകും എന്ന കാരണത്താൽ മിശിഹാ സൗഖ്യം തന്നില്ലെങ്കിലോ എന്നും അവൾ ചിന്തിച്ചിട്ടുണ്ടാകാം. അറിയില്ല. അതിനാൽ ആരും അറിയാതെ അവൾ മിശിഹായുടെ വസ്ത്രത്തിൽ തൊടുന്നു സൗഖ്യം പ്രാപിക്കുന്നു. തന്നിലുള്ള വിശ്വാസത്താൽ ഒരാൾ സൗഖ്യം പ്രാപിക്കുന്നത് മിശിഹായെ സംബന്ധിച്ചടത്തോളം നിസാരമായ കാര്യമാണ്. എങ്കിലും കാര്യങ്ങൾ വീണ്ടും കുഴപ്പിക്കാൻ മിശിഹാ ആരാണ് എന്നെ തൊട്ടത്‌ എന്ന് അന്വേഷിക്കുന്നു. അത് അവിടുത്തേക്ക്‌ അറിയാൻ മേലാത്തത് കൊണ്ടല്ല. സമൂഹത്തിന്റെയും അവളുടെയും തെറ്റായ വിശ്വാസത്തെ അല്ലേൽ നിയമ വ്യാഖ്യാനത്തെ അവിടുന്ന് തകർത്തെറിയുകയാണ്. തന്നെ ഒരു രക്‌ത സ്രാവക്കാരി തൊട്ടു എന്നും, താൻ അശുദ്ധനായിട്ടില്ല എന്ന് മാത്രമല്ല അവൾ സൗഖ്യം പ്രാപിച്ചു എന്നും അവിടുന്ന് ലോകത്തിനു കാട്ടി തന്നു. അത് വഴി ദുർവ്യാഖ്യാനത്തിലൂടെ സ്ത്രീ വിരുദ്ധമാക്കപ്പെട്ട നിയമത്തിൽ നിന്നും തന്നിൽ വിശ്വസിക്കുന്ന എല്ലാ സ്ത്രീകളെയും അവിടുന്ന് മോചിപ്പിച്ചു. റോമയിലെ കാറ്റക്കൊമ്പുകളിൽ ആദിമ നസ്രാണികൾ വരച്ച ഈ ചിത്രം, അന്നത്തെ ജനങ്ങൾ ഈ സംഭവം എത്ര പ്രാധാന്യത്തോടെ ആണ് കണ്ടത് എന്ന് വിളിച്ചറിയിക്കുന്നു

. 

           വിശുദ്ധ ഗ്രന്ഥം, പഴയ നിയമം ആണെങ്കിലും പുതിയ നിയമം ആണെങ്കിലും അത് ജാതി, വർഗ്ഗ, ലിങ്ക പരിഗണനക്കപ്പുറം ആണ്. അല്ലെന്ന് തോന്നുന്നുണ്ടെങ്കിൽ അത് വായിക്കുന്ന നമ്മുടെ മനസ്സിലാക്കാൻ ഉള്ള ശേഷിയുടെ കുറവ് മൂലം ആണ്. വിശുദ്ധ ഗ്രന്ഥത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗം മോശം, മറ്റൊരു ഭാഗം നല്ലതു എന്നത് ക്രൈസ്‌തവ കാഴ്ചപ്പാടല്ല. അങ്ങനെ ആക്കി തീർത്തു അതിന്റെ പിറവിയിലെ ദൈവകരത്തെയും, പവിത്രതയെയും സംശയത്തിന്റെ മുനയിൽ നിർത്തി വിശ്വാസം ക്ഷയിപ്പിക്കുക എന്നത് വളരെ പഴയതും ഇന്ന് പുരോഗമന ലിബറൽ ദൈവശാസ്ത്രം എന്ന പേരിൽ പുതിയ കുപ്പിയിൽ ഇറങ്ങിയ ചില ചിന്താധാരകളുടെ ലക്ഷ്യമാണ്. വിശ്വാസികളായ നാം അതിൽ വീഴാതെ സൂക്ഷിക്കണം. നിർഭാഗ്യവശാൽ ചില പുരോഹിതരും ആ കൂട്ടത്തിൽ ഉണ്ട്.

                  ഈ സ്ത്രീ പക്ഷവാദികൾ തങ്ങളുടെ വീട്ടിൽ, ജോലി സ്ഥലനങ്ങളിൽ, റിസപ്ഷൻ, നഴ്‌സിംഗ് മേഖലകളിൽ 8-12 മണിക്കൂർ മാസമുറയുടെ കാലത്തു നിന്ന് കൊണ്ട് ജോലി ചെയ്യുന്ന സഹോദരിമാരുടെ കണ്ണുനീർ കാണില്ല. അവരുടെ ശാരിക അസ്വസ്ഥത, വേദനകൾ കാണില്ല. മോശയുടെ നിയമപ്രകാരം ഏഴ് ദിവസം ഒന്നും അവധി കൊടുത്തില്ലേലും, അതിന്റെ പകുതിൽ താഴെ മൂന്നു ദിവസമെങ്കിലും മാസമുറ നടക്കുന്ന സമയങ്ങളിൽ അവർ സ്ത്രീകൾക്ക് അവധി നൽകുമോ? ഉത്തരം ഇല്ല എന്നാണെങ്കിൽ, ദുഖത്തോടെ പറയട്ടെ അവർ സ്ത്രീ പക്ഷവാദികൾ അല്ല. സ്ത്രീകൾക്കായി മാത്രം ദൈവം തന്ന ഈ ദാനത്തിന്റെ വില ഇടിച്ചു കളഞ്ഞു, അവളെ മാസം മുഴുവൻ പണി എടുപ്പിക്കുക എന്ന കമ്പോളവൽക്കരണക്കാരുടെ പിണി ആളുകളാണ് ഈ കപട സ്ത്രീ പക്ഷവാദികൾ.

                      ആർത്തവ നാളുകളിൽ സ്ത്രീക്ക് കൂടുതൽ വിശ്രമം വേണം. മാനസികാവസ്ഥയിൽ പോലും വ്യതിയാനങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്ന ഈ അവസ്ഥയിൽ, അവൾക്കു കുടുംബാങ്കങ്ങളുടെ പരിചരണവും പിന്തുണയും സഹായവും വേണം. ഇതൊന്നും ലഭ്യമാകാത്ത ഇന്നത്തെ നിയമവ്യവസ്ഥയാണ് എന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ മോശയുടെ നിയമവ്യവസ്ഥയെക്കാൾ സ്ത്രീ വിരുദ്ധം.

                    ഞാൻ ഉൾപ്പെടാത്ത ഒരു വിഭാഗത്തെ കുറിച്ചാണ് ഞാൻ എഴുതിയത്. അതിനാൽ തെറ്റുണ്ടെങ്കിൽ എന്റെ അറിവില്ലായ്മയായി കണ്ടു ക്ഷമിച്ചു, തിരുത്തണം എന്ന് അഭ്യർത്ഥിക്കുന്നു.

നന്ദി.

മക്കബായരുടെ പരാജയത്തിൽ, സിറോ മലബാർ സഭക്കുള്ള പാഠം

   
       മക്കബായരുടെ പരാജയം, നമ്മുടെ സഭയായ സിറോ മലബാർ സഭക്ക് നൽകുന്ന പാഠത്തെ കുറിച്ചാണ് ഈ ലേഖനം. മക്കബായരുടെ പരാജയമോ? അന്നത്തെ ലോകത്തെ ഏറ്റവും ശക്തമായ യവന സാമ്രാജ്യത്തെയും അവരുടെ സാംസ്‌കാരിക അധിനിവേശത്തയും തകർത്തെറിഞ്ഞ മക്കബായർ പരാജയപ്പെട്ടെന്നോ? ന്യായമായ ഒരു ചോദ്യമാണ്.

      മഹാനായ അലക്സാണ്ടർ ചക്രവർത്തിയാൽ സ്‌ഥാപിതമായ യവന സാമ്രാജ്യം അദ്ധേഹത്തിന്റെ മരണത്തിനു ശേഷം നാലായി വിഭജിക്കപ്പെട്ടു. അതിൽ ഏറ്റവും ശക്തമായിരുന്നത് സെല്യൂസിഡ് സാമ്രാജ്യമായിരുന്നു. ഗ്രീക്ക് സംസ്കാരത്തിൽ അധിഷ്ഠിതമായ സെല്യൂസിഡ് സാമ്രാജ്യം നാഥനില്ലാത്ത യഹൂദയയെ കീഴടക്കുകയും, ശക്തമായ യവനവൽക്കരണത്തിന് വിധേയമാക്കുകയും ചെയ്‌തു. ചെറുത്തു നിന്നവർ കൂട്ടകുരുതിക്കും, മാനഹാനിക്കും വിധേയരായത് മക്കബായരുടെ പുസ്‌തകം വായിച്ചിട്ടുള്ളവർക്ക് പരിചിതം ആയിരിക്കുമല്ലോ. യഹൂദ ജനം, തങ്ങളുടെ ഹെബ്രായ പാരമ്പര്യം ഉപേക്ഷിച്ചു, ശക്തമായ യവന സംസ്കാരത്തിലേക്ക് ആകർഷിപ്പെടാൻ തുടങ്ങി. ഈ അവസരത്തിൽ ആണ്, ജെറുസലേമിന് പടിഞ്ഞാറുള്ള ഒരു ഗ്രാമത്തിലെ അഹറോന്റെ പരമ്പരയിൽ പിറന്ന പുരോഹിതനായ  മതിയാസും മക്കളും യഹൂദ പാരമ്പര്യങ്ങളും വിശ്വാസങ്ങളും യവന അധിനിവേശത്തിൽ നിന്നും സംരക്ഷിക്കാൻ ഇറങ്ങുന്നത്. മക്കബായർ എന്ന് വിളിക്കപ്പെട്ട ഇവർ ലോകം വിറപ്പിച്ച യവനപ്പടയെയും, അന്തിയോക്കസ് ചക്രവർത്തിയെയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സേനയെയും പരാജപ്പെടുത്തുകയും, 400 വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം ഒരു സ്വതന്ത്ര യഹൂദ രാജ്യം സ്ഥാപിക്കുകയും ചെയ്‌തു. ഇതിനിടയിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ അഞ്ചു മക്കളിൽ യൂദാസും, ജോനാഥനും ഉൾപ്പെടെ പല മക്കബായരും രക്‌തസാക്ഷികളായി. 

    എന്നിരുന്നാലും നാനൂറോളം വർഷത്തെ അടിമത്വവും നേതൃത്വമില്ലായ്മയുടെയും അവസാനം, യഹൂദർ സ്വാതന്ത്രരാവുകയും, സ്വന്തമായി ഒരു രാജ്യം സ്ഥാപിക്കുകയും, വിശ്വാസവും പാരമ്പര്യവും സംരക്ഷിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്‌തു. മക്കബായ വിപ്ലവം ഇല്ലായിരുന്നു എങ്കിൽ, യഹൂദ വിശ്വാസവും, പാരമ്പര്യവും യവന സംസ്കാരത്തിൽ മുങ്ങി അപ്രത്യക്ഷമാകുമായിരുന്നു. മിശിഹാക്ക് പിറക്കാനും ജീവിക്കാനും ഒരു യഹൂദ പശ്ചാത്തലം ഉണ്ടാകുമായിരുന്നില്ല. ഇത്രയും മഹത്തായ മക്കബായ വിപ്ലവത്തെ എങ്കിലും ഞാൻ ഒരു പരാജയമായാണ് കാണുന്നത്. അതിന് കാരണം വഴിയേ പറയാം.

     മക്കബായരുടെ കാലത്തെ യഹൂദ ജനതയെ പോലെ, ഒരു വ്യക്തമായ നേതൃത്വമില്ലാതെ, യവനവൽക്കരണം പോലെ ലത്തീൻ വൽക്കരണത്തിന്റെ പിടിയിൽ നാനൂറ് വർഷത്തോളം (AD 1599 - AD 1992) സീറോ മലബാർ സഭയും കഴിഞ്ഞു കൂടി. യവ്വനരീതികൾ യഹൂദജനം സ്വീകരിച്ചത് പോലെ, നമ്മുടെ ജനം, അധിനിവേശക്കാരുടെ ലത്തീൻ രീതികൾ സ്വീകരിക്കുകയും അതിൽ അഭിമാനിക്കുകയും ചെയ്‌തു. നമ്മുടെ സഭയിൽ ധാരാളം മക്കബായർ പിറവിയെടുത്തു. ചിലർ രക്‌തസാക്ഷികളായി. ചിലർ അവസാനം വരെ പൊരുതി. പറമ്പിൽ ചാണ്ടി മെത്രാനും, മാർ കരിയാറ്റി മെത്രാനും, ഇക്കക്കോ കത്തനാരും, ചാവറ അച്ചനും, വ്യാകുലങ്ങളും, പ്ലാസിഡ് അച്ചനും, പവ്വത്തിൽ പിതാവും ഒക്കെ ആ നിരയിൽ ഉൾപ്പെടുത്താം. ഈ പീഡനങ്ങൾക്കപ്പുറം നാനൂറോളം വർഷങ്ങൾക്കപ്പുറം നമ്മുടെ സഭ 1992 ൽ ഒരു സ്വയം ഭരണ അധികാര സഭയായി, സ്വാതന്ത്ര ആയി. എറണാകുളം-അങ്കമാലി ആസ്ഥാനമാക്കി, അവിടുത്തെ സഭാതലവൻ സീറോ മലബാർ സഭയുടെ മുഴുവൻ തലവനായി. രൂപതകളായി വിഭജിക്കപ്പെട്ടു കിടന്ന നമ്മുടെ സഭ ഒന്നായി. ലത്തീൻ അധിനിവേശത്തിൽ മുങ്ങി, ലത്തീൻവൽക്കരണത്തിന് വിധേയമായി 400 വർഷം കഴിഞ്ഞ നമ്മുടെ സഭയുടെ മരണ പത്രം പലരും വായിച്ചിട്ടുണ്ടാകും. എന്നാലും മാർ തോമ്മായുടെ മക്കൾ, മാർ തോമ്മാ കാണിച്ച മാർഗ്ഗവും, പാരമ്പര്യവും ഒരു കാലവും ഉപേക്ഷിക്കില്ല എന്ന് വിളിച്ചു പറഞ്ഞു ഇന്നും മാർ തോമ്മാ നസ്രാണികൾ എന്ന പേരിൽ എഴുന്നേറ്റ്‌ തന്നെ നിൽക്കുന്നു. 

          ഒരു വശത്തു യഹൂദ ജനതയെ മുഴുവൻ ഉന്മൂലനത്തിന്റെ പിടിയിൽ നിന്നും മോചിപ്പിക്കാൻ, നേതൃത്വം ഏറ്റെടുത്തു പുരോഹിതരായ മക്കബായർ ഉയർന്നു വന്നു. മറുവശത്തു ഒരു പറങ്കി സങ്കര ജനമായി മാറാതെ മാർ തോമ്മാ നസ്രാണികളെ ഈ നാനൂറു വർഷം സംരക്ഷിച്ചത് നമ്മുടെ ഇടയിൽ പിറന്ന നമ്മുടെ പുരോഹിതരാണ്. നമ്മുടെ രാഷ്ട്രീയ ശക്‌തിയായ പള്ളിയോഗവും, ആർക്കാദിയോനും ഇല്ലാതായപ്പോഴും, നാശത്തിലേക്ക് കടക്കാതെ ജനതയുടെ നേതൃത്വം ഏറ്റടുത്തത് നമ്മുടെ പുരോഹിതരാണ്. പുരോഹിതന്റെ ജോലി പൗരോഹിത്യവും, സന്യാസിയുടെ ജോലി സന്യാസവും ആണ്. എന്നാൽ നേതൃത്വം ഇല്ലാതിരുന്ന നമ്മുക്ക് അവർ നേതാക്കളുടെ അധിക ചുമതല കൂടി ഏറ്റെടുത്തു, നമ്മുടെ സഭക്ക് സ്വാതന്ത്ര്യം നേടിയെടുത്തു.

         മക്കബായരുടെയും മാർ തോമ്മാ നസ്രാണികളുടെയും വിജയത്തിന്റെ കഥ കേട്ടപ്പോൾ പരാജയം എവിടെ എന്ന് ചിന്തിക്കുന്നുണ്ടാകും. മക്കബായരുടെ പരാജയം സംഭവിച്ചത്, രാജ്യം സ്വതന്ത്രം ആയപ്പോൾ, രാജ്യം അതിന്റെ യഥാർത്ഥ ഉടമയെ ഏല്പിച്ചില്ല എന്നുള്ളതാണ്. ആരായിരുന്നു, ആ യഥാർത്ഥ അവകാശി? ഇസ്രായിലിന്റെ ചെങ്കോൽ, യൂദാക്കും അവന്റെ സന്തതിക്കുമായി ദൈവം മാറ്റി വച്ചതാണ്. യൂദാ വഴി, ദാവീദിനും അവന്റെ സന്തതിക്കും അത് അവകാശപ്പെട്ടതായിരുന്നു. രാജഭരണം ആയിരുന്നു അന്നത്തെ കാലത്തെ മികച്ച ഭരണ രീതി. രാജ്യം പുനർസ്ഥാപിച്ച മക്കബായർ, ചെയ്യേണ്ടി ഇരുന്നത്, തിരികെ തങ്ങളുടെ പുരോഹിത വൃത്തിയിലേക്കു കടക്കുകയും, ദാവീദിന്റെ സന്തതിയിൽ ഏറ്റവും യോഗ്യനായവനെ രാജ്യഭരണം ഏൽപ്പിക്കുക എന്നതായിരുന്നു. എന്നാൽ ജോനാഥൻ മക്കബായർ എന്താണ് ചെയ്തത്. അദ്ദേഹം ഒരേസമയം പ്രധാനപുരോഹിതനും, രാജ്യത്തിന്റെ രാജാവും ആയി. ഇസ്രയേലിന്റെ രീതി അത് അല്ലായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിന്മുറക്കാരും അത് തന്നെ ചെയ്‌തു. തൽഭലമായി എന്ത് സംഭവിച്ചു? അവസരം വന്നപ്പോൾ, ഏസാവിന്റെ സന്തതിയായ ഹേറോദ് റോമാക്കാരുടെ സഹായത്തോടെ തന്ത്രപൂർവം യൂദയായുടെ ഭരണം പിടിച്ചെടിത്തു. ഈ അവസരത്തിലാണ് ദാവീദിന്റെ സന്തതിയായി, യൂദയായുടെ യഥാർത്ഥ രാജാവായ മിശിഹാ പിറക്കുന്നത് എന്ന് മനസിലാക്കണം. ഹേറോദിന് മനസിലായ കാര്യം (യഥാർത്ഥ അവകാശിയെ ഇല്ലാതാക്കാൻ കുഞ്ഞുങ്ങളെ കൊല്ലുന്നത്), പക്ഷെ അന്നത്തെ യഹൂദ പുരോഹിതർക്കും, മക്കബായരുടെ പിൻതലമുറക്കും മനസിലായില്ല. 

       ഇതിൽ നിന്നും ഉള്ള പാഠം, പുരോഹിതൻ പൗരോഹിത്യത്തിൽ ശ്രദ്ധ കൊടുക്കുക. പുരോഹിതർ ഭരിച്ച ഒരു സ്വതന്ത്ര രാജ്യവും, ജനതയും രക്ഷപെട്ടിട്ടില്ല. ജനത നാശത്തിന്റെ വക്കിൽ എത്തുമ്പോൾ മാത്രമേ, മറ്റൊരു നിവൃത്തിയും ഇല്ലെങ്കിൽ മാത്രമേ, പുരോഹിതൻ ഭരണം ഏറ്റെടുക്കാൻ പാടുള്ളു. അതും ഏറ്റവും അടുത്ത സന്ദർഭത്തിൽ തന്നെ, ഭരണം തിരിച്ചു അതിന്റെ യഥാർത്ഥ ഉടമയെ തിരിച്ചേല്പിക്കണം. ഇല്ലെങ്കിൽ ഏസാവിന്റെ സന്തതി ഭരണം കൈക്കലാക്കുകയും, യഥാർത്ഥ അവകാശി പീഡിപ്പിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യും.

          ഇതിൽ സീറോ മലബാർ സഭക്ക് എന്താണ് പഠിക്കാനുള്ളത്? പള്ളിയോഗം, ആർക്കാദിയോൻ എന്ന സമ്പ്രദായത്തെ ഇല്ലാതാക്കി പറങ്കി നമ്മെ ഭരിച്ചപ്പോൾ, ഒരു നേതൃത്വം ഇല്ലാതെ നാം നാശത്തിന്റെ വക്കിൽ എത്തി. ആ അവസ്ഥയിൽ നിന്നും നേതൃത്വം ഏറ്റെടുത്തു, നമ്മുടെ സഭക്ക് സ്വാതന്ത്ര്യം നേടി തരുന്ന ഘട്ടം വരെയുള്ള നമ്മുടെ പുരോഹിതരുടെ ത്യാഗത്തിന്റെയും സഹനത്തിന്റെയും കാര്യങ്ങൾ ലോകാവസാനം വരെ നാം സ്‌മരിക്കും. എന്നാൽ സഭാ സ്വതന്ത്ര ആയ ഈ അവസരത്തിൽ, പുരോഹിതർ തങ്ങളുടെ പൗരോഹിത്യത്തിൽ ശ്രദ്ധ ചെലുത്തുകയും, സഭാ ഭരണം അതിന്റെ യഥാർത്ഥ അവകാശികളെ ഏൽപ്പിക്കുകയും ചെയ്യണം. ഇല്ലേൽ സഭയുടെ സമ്പത്തു ഏസാവിന്റെ സന്തതികൾ കയ്യടക്കുകയും, യഥാർത്ഥ അവകാശികൾ പീഡിപ്പിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യും.

         ആരാണ് സഭ ഭരണത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ അവകാശികൾ? തീർച്ചയായും, സഭയിലെ അൽമായരും അവരുടെ പ്രതിനിധികളും, അവർ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്ന പള്ളിയോഗങ്ങളും, പള്ളിയോഗങ്ങൾ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്ന ആർക്കാദിയോനും. പണ്ട് കാലത്തു ആർക്കാദിയോൻ ഒരു കുടുംബത്തിൽ നിന്നും ആയിരുന്നു തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടിരുന്നത്. അന്നത്തെ കാലത്തെ കേരളത്തിലെ ഭരണ വ്യവസ്ഥ പ്രഭു കുടുംബങ്ങളിൽ നിന്നായിരുന്നതിനാൽ ആണ് അങ്ങനെ സംഭവിച്ചത്. ഇന്ന് ജനാധിപത്യം ആണ് ഏറ്റവും മികച്ച ഭരണ വ്യവസ്ഥ. നാളെ മറ്റൊന്ന് വന്നു കൂടായ്ക ഇല്ല. ജനാധിപത്യപരമായി ഓരോ ഇടകയിലും പള്ളിയോഗങ്ങൾ ഉണ്ടാകട്ടെ. പള്ളിയോഗങ്ങൾ രൂപത തലത്തിൽ സംഘടിക്കട്ടെ. പള്ളിയോഗങ്ങൾ കൂടി ജനാധിപത്യ രീതിയിൽ നമ്മുടെ സമുദായത്തിന്റെ നായകനെ തിരഞ്ഞെടുക്കട്ടെ. ആർക്കാദിയോനും പള്ളിയോഗങ്ങളും കൂടി സഭയുടെ ഭൗതിക രാഷ്ട്രീയ ഭരണം നടത്തട്ടെ. അധികാരം വ്യക്തികളിൽ കേന്ദ്രികൃതമാകാതിരിക്കാൻ, അതിനുള്ള സംവിധാനം തിരഞ്ഞെടുപ്പ് പ്രക്രിയയിൽ ഉണ്ടാകട്ടെ. ഉദാഹരത്തിന്, ഒരു വ്യക്തി അല്ലേൽ കുടുംബം രണ്ടിൽ കൂടുതൽ തവണ ഒരു സ്ഥാനത്തേക്ക് തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെടാൻ പാടില്ല. ഒരു രൂപതയിൽ നിന്നും നിശ്ചിത തവണക്ക് ശേഷമേ ഒരു ആർക്കാദിയോൻ ഉണ്ടാകാൻ പാടുള്ളു. ഭരണം ജനങ്ങളുടെ കയ്യിൽ എത്തുമ്പോൾ, കാര്യങ്ങൾ കൂടുതൽ സുതാര്യമാകും. തെറ്റുപറ്റാത്ത മനുഷ്യരില്ല. ഒരു വൈദീകനോ, മെത്രാനോ തെറ്റ് ചെയ്യുമ്പോൾ സഭക്ക് ഉണ്ടാകുന്ന മാനക്കേട്, അതേ തെറ്റ് അല്മയനായ ആർക്കാദിയോനോ പള്ളിയോഗമോ ചെയ്താൽ ഉണ്ടാകില്ല.

        വൈദീകരും മെത്രാന്മാരും പൗരോഹിത്യത്തിലും സന്യാസത്തിലും കൂടുതൽ ശ്രദ്ധ കൊടുക്കുമ്പോൾ, സഭ ആത്മീയമായി ധാരാളം വളരും. സഭയിലെ ആരാധക്രമ പ്രശ്‌നങ്ങൾ മുതലായവ പമ്പ കടക്കും. അലമായരുടെ ഒരു നേതൃത്വം ഉണ്ടാകുന്നത്, വൈദീകർക്കിടയിലെ മോശം പ്രക്രിയയെ ജനങ്ങൾക്ക് ചോദ്യം ചെയ്യാൻ ഒരു വേദി ഉണ്ടാക്കി കൊടുക്കും. പൗരോഹിത്യത്തിന് അലമായരുടെ കാര്യങ്ങളിൽ ഉപദേശം നൽകാനും തെറ്റുകൾ ചൂണ്ടി കാണിക്കാനും സാധിക്കും. ഇങ്ങനെ പരസ്പര പൂരകങ്ങളായ വൈദീക നേതൃത്വം ഒരു വശത്തും, അൽമായ നേതൃത്വം മറു വശത്തും വളരണം. സഭ നന്നായി വളരും.

          എന്നാൽ അധികാരത്തിന്റെ ലഹരി നുണഞ്ഞ മക്കബായർ, ദാവീദിന്റെ സന്തതിക്ക്‌ ഭരണം കൈമാറാത്തതു പോലെ, അധികാരത്തിന്റെ ലഹരിയിൽ ആറാടി നിൽക്കുന്ന, ചോദിക്കാനും പറയാനും ആരും ഇല്ലാത്ത നമ്മുടെ ചില പുരോഹിത വൃന്തം സഭയുടെ ഭരണം, സഭാ മക്കളെ ഏൽപ്പിക്കുമോ എന്നത് എനിക്ക് സംശയമാണ്. സ്ഥിതി ഇത് പോലെ തുടരുകയാണെങ്കിൽ, ഏസാവിന്റെ സന്തതിയുടെ വരവിനായി കാത്തിരുന്ന്, പീഡനങ്ങൾക്കായി നമ്മുക്ക് ഒരുങ്ങാം.

         ഈ ലേഖനം ഇപ്പോൾ സഭയിൽ നടക്കുന്ന കാര്യങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് എഴുതിയതല്ല. അതുമായി ബന്ധം തോന്നുകയാണെങ്കിൽ, അതൊരു തുടക്കം മാത്രം. ഈ എഴുതിയിരിക്കുന്നത്, എനിക്ക് നേരത്തെ ഉള്ള ആശയം ആണെന്ന്, ഇത് പങ്കു വച്ചിട്ടുള്ള സുഹൃത്തുക്കൾ മാത്രം സാക്ഷി.

          സഭയുടെ ഭരണം, അതിന്റെ യഥാർത്ഥ അവകാശിയായ സഭാ മക്കൾക്ക് ലഭിക്കട്ടെ എന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നു. നമ്മുടെ പുരോഹിതർ ഭരണത്തിൽ നിന്നും അകന്നു പൗരോഹിത്യത്തിൽ ശ്രദ്ധിച്ചു ജനങ്ങളെ ശുശ്രൂഷിക്കട്ടെ എന്ന് പ്രത്യാശിക്കുന്നു. നമ്മുടെ സന്യാസികൾ കച്ചവടത്തിൽ നിന്നും അകന്ന്, സന്യസത്തിൽ കൂടുതൽ ശ്രദ്ധ ചെലുത്തി മഹത്തായ ദൈവശാസ്ത്രങ്ങൾ കണ്ടെത്തുകയും പഠിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യട്ടെ എന്ന് ആശിക്കുന്നു.

നന്ദി.

സഭ ഏൽക്കുന്ന പലതരം പീഡനങ്ങളും, അതിന്റെ ഫലവും - ഒരു വിചിന്തനം

സിറോ മലബാർ രൂപതയായ സത്നയിൽ സഭാ വിശ്വാസികൾ ആക്രമിക്കപ്പെട്ടു എന്ന വാർത്തയുടെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ ആണ് ഇത് എഴുതുന്നത്. ഏതൊരു വിശ്വാസിയെയും പോലെ, ഇത് പോലുള്ള വാർത്തകൾ കേൾക്കുമ്പോൾ, വികാരഭരിതൻ ആവുകയും, അക്രമിച്ചവരോട് വെറുപ്പും വിധ്വേഷവും പണ്ടൊക്കെ തോന്നാറുണ്ടായിരുന്നു. ഇങ്ങനുള്ള ആക്രമണങ്ങൾ കൊണ്ട് എന്റെ സഭ നശിച്ചു പോകും എന്ന ബാലിശമായ ചിന്ത ആയിരുന്നു ഇതിന് പിന്നിൽ. എന്നാൽ അതാണോ ചരിത്രം നമ്മോട് പറയുന്നത്?

ഒരു ഭരണാധികാരിയോ, സാമ്രാജ്യമോ, ജനതയോ സഭയെ പീഡിപ്പിച്ചാൽ സഭ തകരുമോ, അതോ വളരുമോ? അവർ നമ്മെ 400 വർഷം ഈജിപ്തിൽ അടിമകൾ ആക്കി. ഇല്ലാതായോ? അവർ നമ്മുടെ ജെറുസലേം ദൈവാലയം തകർത്തു 70 വർഷം ബാബിലോണിൽ പ്രവാസികൾ ആക്കി. ഇല്ലാതായോ? അവർ നമ്മുടെ രീതികൾ ഭൂമിയിൽ നിന്നും അപ്രത്യക്ഷമാക്കാൻ മക്കബായരുടെ കാലത്തു യവനവൽക്കരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. ഇല്ലാതായോ? അവർ നമ്മുടെ മിശിഹായെ വധിച്ചു. ഇല്ലാതായോ? റോമാ നഗരം കത്തിച്ചു. ഇല്ലാതായോ? ഫറവോ മുതൽ, നെബുക്കനേസർ മുതൽ അന്തിയോക്കസ് മുതൽ നീറോ മുതൽ സ്റ്റാലിൻ വരെ വന്നു. ഇല്ലാതായോ?

ഈ പീഡനങ്ങളുടെ എല്ലാം പരിണിത ഫലം സഭയുടെ വളർച്ചയാണ്. പീഡനം ഏൽക്കാത്ത സഭ നിർജീവം ആണ്. ഈ തിരിച്ചറിവ് ഉണ്ടാകാത്തത് മൂലം ആണ് ചെറിയ ചെറിയ പ്രതിസന്ധികൾ ഉണ്ടാകുമ്പോഴേക്കും നാം അസ്വസ്ഥമാകുന്നത്. പീഡനങ്ങൾ ഉണ്ടാകുമ്പോൾ നാം സന്തോഷിക്കണം. അത് മനുഷ്യരിൽ നിന്നായാലും പ്രകൃതിയിൽ നിന്നായാലും.

പ്രകൃതിയിൽ നിന്നും ഈ അടുത്ത് സഭക്ക് ലഭിച്ച പീഢനം ആണ് ഓഖി ചുഴലിക്കാറ്റ്. അതോടെ തീരദേശത്തെ സഭ തകർന്നോ? ഇല്ല. സഭകൾ ഒന്നായി, ഊർജസ്വലതയോട് ഉണർന്നു എന്നീട്ടു. തീരദേശത്തു ജനം അനുഭവിച്ച പീഡനവും ജീവത്യാഗവും സഭക്ക് ഉണർവ് നൽകി. ക്രിസ്തിയ സഭയുടെ ചലനത്തിന് ശക്തി നൽകുന്ന കൂട്ടയ്മ വർദ്ധിച്ചു. ഈ കൂട്ടായ്മയാണ് എന്നും സഭയുടെ വളർച്ചയുടെ ഇന്ധനം. അല്ലാതെ നാം കെട്ടി പൊക്കുന്ന സ്കൂളുകളും ബിസിനസ് സ്ഥാപനങ്ങളും അല്ല. 

സത്നയിൽ സഭ, ആക്രമിക്കപ്പെടുമ്പോൾ നമുക്കു സന്തോഷിക്കാം. ഒരിക്കലും മിശീഹായെ അറിയാൻ സാധ്യത ഇല്ലാത്ത ജനം, അവിടുത്തെ അറിയാൻ പോകുന്നു. അവരിലെ ചിലർ എങ്കിലും മനസ്സിൽ ചോദിക്കും, ഇവർ നമ്മോട് എന്ത് അനീതി ചെയ്തിട്ടാണ് അവർ ആക്രമിക്കപ്പെട്ടത്. സത്നായിലെ സഭയെ നാം എല്ലാത്തരത്തിലും സഹായിക്കുമ്പോൾ, നമ്മുടെ കൂട്ടായ്‍മയെ അവർ അത്ഭുതത്തോടെ വീക്ഷിക്കും. അവരിൽ ചിലർ മിശിഹായെ അറിയാൻ ശ്രമിക്കും. ഒരിക്കൽ മിശിഹായെ അറിഞ്ഞവർ, പിന്നീട് തിരിഞ്ഞു നടക്കില്ല. സഭ വളരുന്നത് ഇങ്ങനെ ആണ്. അല്ലാതെ ആദിവാസികളെ കൺകെട്ട് വിദ്യ കാണിച്ചും, അവരുടെ ദൈവങ്ങളെ പരസ്യമായി അധിക്ഷേപിച്ചും അല്ല.

ഈ അവസരത്തിൽ നാം ഒരു കൂട്ടരെ മാത്രം സൂക്ഷിക്കണം. രാഷ്ട്രീയക്കാരെ. തമ്മിൽ തല്ലിച്ചു ചോര കുടിക്കുക അവരുടെ തൊഴിൽ ആയതു മൂലം, അവർ അത് ചെയ്യുന്നു. അക്രമിച്ചവർക്കു പിന്തുണയുമായി ഒരു കൂട്ടരും, അക്രമിക്കപെട്ടവർക്കു പിന്തുണയുമായി മറ്റൊരു കൂട്ടരും വരും. രാഷ്ട്രിയക്കാർക്കു വോട്ട് മതിയെന്നും, ജനങ്ങളെ വിഭജിച്ചു നിർത്തുന്നത്, അവരുടെ ജോലി എളുപ്പം ആക്കാൻ സഹായിക്കും എന്ന് നാം മനസിലാക്കണം. അതിനാൽ നമുക്ക് സത്നയിൽ നമ്മെ അക്രമിച്ചവരെ സ്നേഹിക്കാം.

സഭ ഏത് പീഡനത്തെ ആണ് യഥാർത്ഥത്തിൽ ഭയപ്പെടേണ്ടത്?

സഭയെ തകർക്കാൻ പറ്റുന്ന പീഡനങ്ങളും ഉണ്ട്. അത് പക്ഷെ സഭക്ക് വെളിയിൽ നിന്നല്ല, അകമേ നിന്നാണ് ഉണ്ടാകുന്നത്. ആ പീഡനങ്ങളിൽ സഭ തകർന്ന് തരിപ്പണം ആയ ചരിത്രം ഉണ്ട്. ഇല്ലാത്ത നെസ്തോറിയൻ പാഷണ്ഡത ആരോപിച്ചു അലക്സാണ്ടറിയൻ സഭ, പൗരസ്ത്യ സുറിയാനി സഭയെ കത്തോലിക്കാ കൂട്ടായ്മയിൽ നിന്നും വെളിയിൽ തള്ളിയപ്പോൾ, റോമൻ സഭ നിശബ്ദമായി നിന്നു. അതിന്റെ ഫലമായി ചൈനയുടെയും ഭാരതത്തിന്റെയും സുവിശേഷവൽക്കരണം ഫലപ്രദമായി നടന്നില്ല. ഇല്ലാത്ത പാഷണ്ഡതയുടെ പേരിൽ അലക്സാണ്ഡ്രിയൻ സഭ കത്തോലിക്കാ കൂട്ടായ്മ ഉപേക്ഷിച്ചപ്പോൾ, ആഫ്രിക്ക 1500 വർഷത്തോളം ഇരുണ്ടു തന്നെ കിടന്നു. വംശീയതയുടെ പേരിൽ അന്തിയോക്യൻ സഭ വിഭജിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ ഇന്നത്തെ തുർക്കി മുതൽ അറേബ്യ വരെ ഉള്ള പ്രദേശങ്ങളുടെ സുവിശേഷവൽക്കണം മുടങ്ങി. റോമൻ മാർപ്പാപ്പയുടെ ആഡംബരജീവിതം, മാർട്ടിൻ ലുതെറിന് ലത്തീൻ സഭയെ നെടുകെ മുറിക്കാൻ പോന്ന ആയുധം ആയി പരിണമിച്ചു.

അപ്പോൾ സഭ, എന്ത് തരം പീഡനത്തെ ആണ് ഭയപ്പെടേണ്ടത് എന്ന് മനസിലായല്ലോ. സഭയെ നശിപ്പിച്ച ഈ പീഡനങ്ങൾക്കു കരണക്കാരായവർക്ക് കാലാൾ പട പോലും ഇല്ലായിരുന്നു. ലോകം മുഴുവൻ വിറപ്പിച്ച സൈന്യങ്ങൾക്കും, ചക്രവർത്തിമാർക്കും ഏകാധിപതികൾക്കും കഴിയാത്തത് , സഭക്കുള്ളിലെ അനുസരണ ഇല്ലാത്ത പുരോഹിത വൃന്ദത്തിന് വളരെ നിസാരമായി കഴിയും.

അപ്പോൾ സിറോ മലബാർ സഭ ആരെയാണ് യഥാർത്ഥത്തിൽ പേടിക്കേണ്ടത്? വെറും നിസാരമായ, കാരണങ്ങൾ പറഞ്ഞു സഭയെ ഐക്യത്തിൽ കൊണ്ട് പോകാൻ മടിക്കുന്ന വൈദീകരെയും, മെത്രാന്മാരെയും നാം ഭയപ്പെടണം. മാർപ്പാപ്പമാരും വത്തിക്കാൻ കൗൺസിലും സിറോ മലബാർ സഭയോട് ഉറവിടത്തിലോട്ട് മടങ്ങി പോകാൻ ആവശ്യപ്പെടുമ്പോൾ, ലത്തീൻ സഭ പോലും ആഗ്രഹിക്കാത്ത ലത്തീനികരണം നടത്താൻ മുറവിളി കൂട്ടുന്ന പുരോഹിതരെ നാം ഭയപ്പെടണം. സ്വന്തം സഭയുടെ പേര് പോലും വിളിക്കാൻ ഇഷ്ടപ്പെടാതെ റോമൻ കത്തോലിക്കാ എന്ന് മാത്രം വിളി കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന രൂപതകളെ നാം ഭയപ്പെടണം. സ്വന്തം സഭയുടെ ആരാധനക്രമത്തെയും യാമനംസ്കാരങ്ങളെയും ഉൾക്കൊള്ളാതെ ഭാരതവൽക്കരണം നടത്താൻ ഇറങ്ങുന്നവരെയും നാം ഭയക്കണം. സിറോ മലബാർ സഭയുടെ പൈതൃത്വം പൗരസ്ത്യ സുറിയാനി ആണ്. അത് പഠിച്ചു, യഥാർത്ഥ പാരമ്പര്യങ്ങൾ ഒന്നോ രണ്ടോ വർഷങ്ങൾ കൊണ്ട് തിരികെ കൊണ്ടുവരാൻ പര്യാപ്‌തമായ പണ്ഡിതന്മാർ നമ്മുടെ പുരോഹിത ഗണത്തിൽ ഉണ്ട്. പക്ഷെ സഭ ഇങ്ങനെ ഐക്യം ഇല്ലാതെ കഴിയുന്നതാണ് ചിലരുടെ താല്പര്യം എന്ന് തോന്നി പോകുകയാണ്. 

അതുകൊണ്ട് പകൽ പറക്കുന്ന അസ്ത്രത്തെയോ, മഹാമാരിയെയോ, ഭൂമിയിലെ സേനകളെയോ, ജനങ്ങളെയോ,  ചക്രവർത്തിമാരെയോ, ഏകാധിപതികളെയോ നാം ഭയപ്പെടേണ്ട. നാം നമ്മെ തന്നെ, നമ്മുടെ ഇടയിലെ വിഭാഗീയതയെയും, അത് ഉണ്ടാക്കുന്നവരെയും മാത്രം ഭയപ്പെട്ടാൽ മതിയാകും. സഭ യോജിച്ചു പോകാൻ ഉള്ള കൃപക്കായി മിശിഹായോടു പ്രാർത്ഥിക്കാം.

നന്ദി.

അത്ഭുത ധ്യാന കേന്ദ്രങ്ങൾ പെരുകുമ്പോൾ

90 റുകൾക്കു ശേഷം കേരളം വല്യ മാറ്റങ്ങൾക്കു വിധേയമാകുകയാണ്. പൊടുന്നനെ സമ്പത്തു പല ഭവനങ്ങളിലും കുമിഞ്ഞു കൂടുന്നു. ഈ ഒരു സമയത്താണ്, മാജിക് ധ്യാന കേന്ദ്രങ്ങളും പൊങ്ങി വരുന്നത് എന്നത് വെറും യാദൃശ്ചികം അല്ല.

പണ്ട് കാലങ്ങളിൽ ധ്യാനങ്ങളിൽ ജനം പങ്കു കൊണ്ടത് ആത്മീയ നവീകരണത്തിന് വേണ്ടിയും, വിശ്വാസം ശക്തിപെടുത്താനുമാണ്. ഇന്ന് ധ്യാനം കൂടുന്ന മൂന്ന് തരം ആൾക്കർ
1) മാജിക് ഷോ കഴിഞ്ഞു കിട്ടാൻ സാധ്യത ഉള്ള സമ്പത്തു. അപ്പുറത്തെ വീട്ടിൽ വായി നോക്കി നടന്ന ചെക്കൻ അങ്ങനാ ലണ്ടനിൽ പോയത് പോലും.

2) പല്ലു വേദന മുതൽ, ഇല്ലാത്ത വേദനകൾ എല്ലാം മാജിക് വഴി മാറാൻ. സ്വന്തം ഇടവകയിലെ ഈശോയും, പുണ്യവാനും, അച്ചനും ഒക്കെ വേസ്റ്റ് അന്നേ.
3) വേദനിക്കുന്ന കോടീശ്വരന്മാർ - ക്യാഷ് കൊറേ ആയി. ഇനി ആ സ്വർഗം കൂടി അങ്ങ് വിലക്കെടുത്തേക്കാം.
പെട്ടന്ന് കേരളത്തിൽ ഉണ്ടായ ഈ സാമ്പത്തീക മാറ്റം ജനങ്ങളിൽ ഉണ്ടാക്കിയ ഒരു സ്വാഭാവിക പ്രതിഭാസം ആണ് ഇത്. സമ്പത്തിന്റെ സുവിശേഷം എന്ന് ഓമനിച്ചു വിളിക്കാം. ഡിമാൻഡ് കൂടുമ്പോൾ സപ്ലൈ കൂടുമല്ലോ. അങ്ങനെ മാജിക് ഷോ കേന്ദ്രങ്ങൾ കൂടി. അതിന്റെ നടത്തിപ്പുകാർ അതിലും കൂടി. മാജിക് കാണാൻ ആണേലും ഇതുങ്ങൾ ധ്യാനത്തിന് വന്നല്ലോ എന്ന് വിചാരിക്കുന്ന അച്ചന്മാരും കാണും. മാജിക് ഷോയുടെ ഇടയിലൂടെ കൊറച്ചു ആത്‌മീയ നവീകരണം നടത്താമല്ലോ എന്ന് ചിന്തിക്കുന്ന സദുദ്ദേശക്കാരായ അച്ചന്മാരും ഉണ്ടാകാം. അവിടുന്നു ശാപത്തിന്റയും, ഭീഷണിയുടെയും വെറുപ്പിന്റെയും ഒക്കെ സുവിശേഷം ചിലപ്പോൾ കേട്ടെന്നു വരാം. കാര്യമാക്കണ്ട. ആത്മീയ നവീകരണ ധ്യാനം ഒഴിക്കാക്കി, എന്റെ തല എന്റെ ഫുൾ ഫിഗർ, വൺ മാൻ ഷോ ധ്യാനങ്ങൾക്കു പോകുന്നവർക്ക് അങ്ങനെ തന്നെ വേണം. ദരിദ്രത്തെയും , രോഗങ്ങളെയും സന്തോഷ പൂർവം സ്വീകരിച്ച മഹാന്മാരായ നമ്മുടെ പിതാക്കന്മാർക്ക് ഈ മാജിക് ആരും പറഞ്ഞു കൊടുത്തില്ലലോ എന്ന വിഷമം മാത്രമേ ഒള്ളു.

പക്ഷേ ഇത് എത്ര നാൾ. ഒന്നുകിൽ കേരളം സാമ്പത്തികമായി വികസിച്ചു യൂറോപ് പോലെ ആകും. ഇടവകൾ ആദ്യവും, ധ്യാനകേന്ദ്രങ്ങൾ രണ്ടാമതും പൂട്ടും. ഇഷ്ടമ്പോലെ ക്യാഷ് ആയില്ലേ. ഇനി എന്തിനു ദൈവം. കേരളം സാമ്പത്തികമായി തകർന്നാലോ, എന്ത് - മാജിക് വർക്ക് ഔട്ട് ആകുന്നില്ലേ എന്നും പറഞ്ഞു ധ്യാനകേന്ദ്രങ്ങൾ ആദ്യവും . ഇടവകൾ രണ്ടാമതും പൂട്ടും.
2000 കൊല്ലം നമ്മുടെ പൂർവികർ പട്ടിണി കിടന്നും, പൂള കഴിച്ചു നടന്നിട്ടും ഒരു മാജിക് ഷോ കേന്ദ്രങ്ങളിലും പോയില്ല. പക്ഷെ സഭ വളർന്നു. ഇടവക വളർന്നു. കണ്ണുള്ളവർ കാണട്ടെ. ചെവി ഉള്ളവൻ കേൾക്കട്ടെ.

നന്ദി.

മാർ തോമ്മാ ശ്ലീഹായുടെ ഘാതകർ

          ഒരിക്കലും എഴുതണം എന്ന് വിചാരിക്കാത്ത ഒരു വിഷയം ആണ് ഇത്. എന്നാൽ ഇന്ന് ഭാരതത്തിൽ ചരിത്രത്തിൽ ആദ്യമായി,  വിദ്വേഷത്തിൽ ഊന്നിയ മത വിശ്വാസം വളർന്നു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന കാലം ആണലോ. അതിന്റെ പേരിൽ മറ്റു സമുദായങ്ങളെ കുറ്റം വിധിക്കുമ്പോൾ, നാം നമ്മിലേക്ക്‌ തിരിഞ്ഞു നോക്കാൻ മറക്കുന്നുണ്ടെന്ന് എനിക്ക് തോന്നുന്നു. അതിന്റെ ഒരു ഉദാഹരണം, മാർ തോമ്മാ ശ്ലീഹായുടെ ഘാതകരായ, ഒരു മത വിഭാഗത്തെ എനിക്ക് സ്നേഹിക്കാൻ കഴിയില്ല എന്ന ഒരു പ്രസ്താവന കാണാൻ ഇടവന്നതാണ്.

             മാർ തോമ്മാ ശ്ലീഹായുടെ ഘാതകരായ, ഒരു മത വിഭാഗമോ? അങ്ങനെ ഒന്നുണ്ടോ? അങ്ങനെ ആരേലും പഠിപ്പിക്കുന്നുണ്ടോ? ഉണ്ടെങ്കിൽ എന്തൊരു വിഢിത്തം ആണത്. മാർ തോമ്മാ ശ്ലീഹായുടെ പേരിൽ, കഴിഞ്ഞ കുറെ നൂറ്റാണ്ടുകളിൽ ഉണ്ടായ, ചരിത്ര വ്യാഖ്യാനത്തിലെ ചില പിശകുകളിൽ നിന്നാണ് ഇങ്ങനത്തെ അബദ്ധ സിദ്ധാന്തങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്നത്. രാഷ്ട്രിയത്തിൽ മതം കൂട്ടിക്കലർത്തി വോട്ടു പിടിക്കുന്ന ഇന്നത്തെ കാലത്തു, ഇത് പോലുള്ള ആശയങ്ങൾക്ക് സ്വീകാര്യത കൂടും. 

              ഇനി വാദത്തിന്, ഏതേലും മത വിഭാഗത്തിൽ പെട്ട വ്യക്തികൾ ആണ്, മാർ തോമ്മാ ശ്ലീഹായെ വധിച്ചതെങ്കിൽ, ആ മത വിഭാഗമോ ജനത മുഴുവനോ അതിനു ഉത്തരവാദി ആകുമോ? ഇതേ വിഡ്ഢി ആശയം ഉപയോഗിച്ചാണ്, യൂറോപ്പിൽ യഹൂദ മത വിശ്വാസികളെ, നൂറ്റാണ്ടുകളോളം പീഡിപ്പിച്ചത്. മിശിഹായുടെ ഘാതകർ എന്ന മുദ്ര അവരിൽ പതിപ്പിച്ചു, എത്ര നൂറ്റാണ്ടുകളാണ് അവർ പീഡിപ്പിക്കപ്പെട്ടത്.

ആരാണ് മിശിഹായെ കൊന്നത്

              ഈ ചോദ്യം പലപ്പോഴും നാം അഭിമുഖീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്. ചിലർ പറയും യഹൂദർ എന്ന്. മറ്റു ചിലർ അല്ല റോമാക്കാർ ആണെന്ന്. അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും തർക്കിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കാം എന്നല്ലാതെ, ഉത്തരം ഉണ്ടാകില്ല. കാരണം രണ്ടു പേരും അല്ല. 

യഹൂദരാണോ മിശിഹായെ വധിച്ചത് അല്ലേൽ വധിക്കാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടത്?

        

           യഹൂദൻ എന്നാൽ, യൂദാ, ബെഞ്ചമിൻ ഗോത്രത്തിൽ പിറന്ന, യഹൂദ മത വിശ്വാസമുള്ള വ്യക്തി. യഹൂദ മതം സ്വീകരിച്ചവരും യഹൂദരായി ഇന്ന് അറിയപ്പെടുന്നു. മുകളിലത്തെ ചോദ്യത്തിന് ഉത്തരം അതെ എന്ന് ആകണമെങ്കിൽ, ഈശോ മിശിഹായുടെ കാലം മുതൽ, ഇന്ന് വരെ ഉള്ള എല്ലാ യഹൂദരും, മിശിഹായുടെ വധത്തെ അനുകൂലിക്കണം. അങ്ങനെ ആണോ ചരിത്രം നമ്മോട് പറയുന്നത്. മിശിഹാ, കൊലക്കളത്തിലേക്ക് നയിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, മാറത്തലച്ചു നിലവിളിച്ച സീയോൻ പുത്രിമാർ യഹൂദരായിരുന്നു. മിശിഹായുടെ അമ്മ യഹൂദ ആയിരുന്നു. അവിടുത്തെ എല്ലാ ശ്ലീഹന്മാരും യഹൂദരായിരുന്നു. പെന്തക്കോസ്തക്ക് സ്‌നാനം സ്വീകരിച്ച നാലായിരം പേർ യഹൂദരായിരുന്നു. അപ്പോൾ യഹൂദർ ആണ്, മിശിഹായുടെ മരണത്തിന് ഉത്തരവാദി എന്ന് വാദിച്ചാൽ, പരിശുദ്ധ മറിയവും, ശിഷ്യരും, ശ്ലീഹന്മാരാൽ സ്‌നാനം സ്വീകരിച്ചവരും എല്ലാം അതിൽ ഉൾപ്പെടും. അതിനാൽ തന്നെ ആ വാദം ഇല്ലാതാകും. മിശിഹായുടെയും ശിഷ്യമാരുടെയും ശുശ്രൂഷയുടെ ഫലമായി, അന്നത്തെ കാലത്തെ പകുതിയിൽ അധികം യഹൂദർ സ്‌നാനം സ്വീകരിച്ചു എന്നറിയുമ്പോൾ, ഈ വാദത്തിനെ പൊള്ളത്തരം കൂടുതൽ വ്യക്തമാണ്. കഴിഞ്ഞ ഇരുപത് നൂറ്റാണ്ടുകളിൽ, ബാക്കി ഉള്ള യഹൂദരുടെ എത്ര തലമുറ ക്രൈസ്‌തവ വിശ്വാസം സ്വീകരിച്ചു ക്രിസ്ത്യാനികൾ ആയി. ക്രൈസ്‌തവ വിശ്വാസം സ്വീകരിച്ചതിന് ശേഷം, യഹൂദ വ്യക്‌തിത്വം കുറച്ചു തലമുറകൾക്കുള്ളിൽ നഷ്ടമാകുന്നത് മൂലം, അതിന് ഉത്തരം ഇല്ല. ഇന്ന് യഹൂദ വിശ്വാസത്തിൽ ഉള്ളത്, മിശിഹായുടെ കാലത്തെ കൂടിയാൽ 10% യഹൂദരുടെ പിൻതലമുറക്കാർ കാണും.

         മിശിഹായുടെ കാലത്തെ യഹൂദ നിയമ വ്യവസ്ഥയായ സൻഹെദ്രിൻ ആണ് മിശിഹായുടെ മരണത്തിനു ഉത്തരവാദി എന്ന് വാദിച്ചാൽ, പിന്നെയും ശരിയാണ്. എന്നാൽ അരിമത്യക്കാരൻ ജോസെഫ്ഉം, മഹാനായ റബ്ബി ഗമാലിയേലും, നിക്കോദേമോസും എല്ലാം ഇതിലെ അംഗങ്ങൾ ആണ് എന്ന് മാസിലാകുമ്പോൾ, അതിനെയും കുറ്റം വിധിക്കാൻ എനിക്കാവുന്നില്ല. എങ്കിലും സാങ്കേതികത്വത്തിന്റെ പേരിൽ, സൻഹെദ്രിൻ ആണ്, റോമൻ ഗവർണ്ണർ പിലാത്തോസിനെ പ്രേരിപ്പിച്ചത് എന്ന് ആരോപിക്കാം. AD 120 ലെ ബാർ കോബ്ബാ വിപ്ലവത്തോടെ സൻഹെദ്രിൻ എന്ന പ്രസ്ഥാനം ഇല്ലതാവുകയും, പേരിന് കുറച്ചു നൂറ്റാണ്ടുകൾ നിലനിൽക്കുകയും ചെയ്‍തു. അതായത് യഹൂദരെ മിശിഹായുടെ മരണത്തിന്റെ പേരിൽ പ്രതികൂട്ടിൽ നിർത്തുന്നത് തെറ്റാണ്, ഇനി കുറച്ചെങ്കിലും പ്രതി കൂട്ടിൽ നില്ക്കാൻ യോഗ്യത ഉള്ള സംഘടന ഇന്നില്ല താനും.

റോമക്കാരാണോ മിശിഹായെ വധിച്ചത്?

         റോമക്കാരിലേക്കു വിരൽ ചൂണ്ടാവുന്ന മൂന്നു ഭാഗങ്ങൾ ഉണ്ട്.

1) റോമൻ പടയാളികൾ  

2) റോമൻ ഗവർണ്ണർ പന്തിയോസ് പീലാത്തോസ് 

3) റോമൻ ഭരണ വ്യവസ്ഥ 

റോമൻ പടയാളികൾ - ഹോളിവുഡ് സിനിമകളിലെ മസിൽ പെരുത്ത യൂറോപ്യന്മാരായ പടയാളികൾ, മിശിഹായോട് കാണിക്കുന്ന ക്രൂരത കാണുമ്പോൾ നമ്മുടെ ചങ്കു പിടഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ഹോളിവുഡിന് മുന്നിൽ ഒരു റോളിന് വേണ്ടി നിൽക്കുന്ന വെള്ളക്കാർ ആണ് ന്യായമായും അവരുടെ സിനിമകളിൽ കാണാൻ കഴിയുക. എന്നാൽ മിശിഹായുടെ കാലത്തു, യൂറോപ്യന്മാരുടെ ഒരു സൈനിക വ്യൂഹം യഹൂദയയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. റോമാക്കാരുടെ രീതിയിൽ ചുറ്റുമുള്ള ജനതകളിൽ (അനറ്റോളിയ, സിറിയ ജോർദാൻ മുതലായ പ്രദേശങ്ങളിൽ) നിന്നുള്ളവരാണ് യഹൂദയയിലെ റോമൻ പടയാളികളിൽ ഭൂരിഭാഗവും. കൂലി പടയാളികൾ ആയതിനാൽ, അവർ പറയുന്ന ജോലി നല്ല വെടിപ്പായി ചെയ്യും. "പിതാവേ, ഇവർ ചെയ്യുന്നത് എന്താണെന്നു ഇവർ അറിയുന്നില്ല" എന്ന മിശിഹായുടെ വാക്കുകളെ 1000 തരത്തിൽ വ്യാഖ്യാനിക്കുകയും ഗ്രന്ഥങ്ങൾ രചിക്കുകയും ചെയ്യാം. അതെല്ലാം ശരിയാണെങ്കിലും, ആ കൂലി പടയാളികൾ എത്ര വലിയ കാര്യമാണ് ചെയ്യുന്നത് എന്ന് അവർ അറിയുന്നില്ല, എന്ന ലളിതമായ അർത്ഥവും ഞാൻ അതിൽ കാണുന്നു. അതായത്, ആ പടയാളികൾ റോമൻ വംശജരോ, പോട്ട് പൗരന്മാർ പോലും ആയിരുന്നില്ല.

റോമൻ ഗവർണ്ണർ പന്തിയോസ് പീലാത്തോസ് - അദ്ദേഹം കൈ കഴുകി മാറുന്നത് സുവിശേഷത്തിൽ വ്യക്തമാണ്. അത് തന്റെ ഭരണം സുഗമം ആക്കാനോ, ചക്രവർത്തിയെ മുഷിപ്പിക്കാതിരിക്കാനോ, സൻഹെദ്രിനെ തൃപ്തിപ്പെടുത്താനോ എന്തിന് വേണ്ടിയും ആയിക്കോട്ടെ. മിശിഹായെ വധിക്കാൻ അദ്ദേഹത്തിന്  താല്‌പര്യം ഇല്ലായിരുന്നു എന്ന് വ്യക്തമാണ്.

റോമൻ ഭരണ വ്യവസ്ഥ - റോമൻ ഭരണവ്യവസ്ഥക്ക് അനുസരിച്ചു, മരണ ശിക്ഷക്ക് അർഹമായ ഒന്നും മിശിഹായിൽ കാണുന്നില്ല എന്ന പന്തിയോസ് പീലാത്തോസിന്റെ വിധി, റോമൻ വ്യവസ്‌ഥയെയും ആരോപണത്തിൽ നിന്നും ഒഴിവാകാൻ സഹായിക്കുന്നു.

എങ്കിലും സാങ്കേതികമായി, യഹൂദ സൻഹെദ്രിന്റെ സമ്മർദ്ദത്തിന് വഴങ്ങി, റോമൻ ഭരണ വ്യവസ്ഥയിലൂടെ മിശിഹാ പീഡകൾ സഹിച്ചു മരിച്ചു എന്ന് നമുക്ക് വ്യാഖാനിക്കാം. അല്ലാതെ യഹൂദന്മാരോ, റോമക്കാരോ അല്ല മിശിഹായെ വധിച്ചത്. അങ്ങനെ എങ്കിൽ നൂറ്റാണ്ടുകളോളം ക്രൈസ്‌തവ സാമ്രാജ്യങ്ങളിൽ യഹൂദ ജനത പീഡിപ്പിക്കപ്പെട്ടതിന് ആര് സമാധാനം പറയും.

അപ്പോൾ ആരാ മാർ തോമ്മാ ശ്ലീഹായെ വധിച്ചത്?

          മിശിഹായുടെ കാര്യത്തിൽ യഹൂദരും, റോമാക്കാരും ഉണ്ടെങ്കിൽ, മാർ തോമ്മാ ശ്ലീഹായുടെ കാര്യത്തിൽ പ്രതി ചേർക്കാൻ ആരും ഇല്ല എന്നുള്ളതാണ് സത്യം. AD 72 ൽ, ചെന്നൈയിലെ മൈലാപ്പൂരിൽ സുവിശേഷ ദൗത്യ നിർവഹണ നാളുകളിൽ അദ്ദേഹം രക്‌തസാക്ഷ്യം വരിച്ചു എന്നുള്ളത്, നാം വിശ്വസിക്കുന്ന സത്യമാണ്. എന്നാൽ ആരാൽ അത് സംഭവിച്ചു എന്നുള്ളതാണ് ചോദ്യം? നൂറ്റാണ്ടുകൾക്കു മുൻപ്, തർജിമകളിൽ ഉണ്ടായ ഭാഷാപരമായ പിഴവുകൾ മൂലം, മാർ തോമ്മാ സ്‌നാനം നൽകിയത് നമ്പൂതിരിമാർക്കാണെന്ന് തെറ്റായി നാം വ്യാഖ്യാനിച്ചത് പോലെ, മാർ തോമ്മായുടെ രക്‌തസാക്ഷ്യത്തവും നാം ഹൈന്ദവ വർഗ്ഗീയവാദികളുടെ തലയിൽ ചാർത്തി. ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ദക്ഷിണ ഭാരതത്തെയും അന്നത്തെ വിശ്വാസങ്ങളെയും കുറിച്ച് കാര്യമായ അറിവില്ലാത്ത കൊണ്ടാണ് നാം ഇങ്ങനെ ഒരു ആരോപണത്തിന് മുതിരുന്നത്. ജൈന വിശ്വാസം ശക്തമായിരുന്നു ദ്രാവിഡ നാടുകളിൽ, ബൗദ്ധ ദർശനങ്ങളും നന്നായി വേരോടിയിരുന്നു. ഹിന്ദു മതം നാം ഇന്ന് കാണുന്ന പോലെ ആയിരുന്നില്ല. ഇന്ന് അന്യം നിന്ന് പോയതുൾപ്പെടെ ധാരാളം ചിന്താധാരകളായിരുന്നു അന്ന് ഉണ്ടായിരുന്നത്. ഒരു ചിന്താധാരയെയും കായികമായി ഇല്ലാതാക്കുന്ന രീതി ഭാരതത്തിൽ ഇല്ലായിരുന്നു. കാരണം വിശാലമായ ഈ രാജ്യത്തു എല്ലാ ചിന്താധാരകളെയും ഉൾക്കൊള്ളാൻ ഇടമുണ്ടായിരുന്നു. ശങ്കരാചാര്യരുടെ കാലം മുതലാണ്, തർക്കശാസ്ത്രത്തിലൂടെ ചിന്താധാരകളെ ഇല്ലാതാക്കാനും, ഇന്നത്തെ രീതിയിൽ ഒരു ഏക മതമായി ഹിന്ദു മതം മാറാനും തുടങ്ങുന്നത്. ബ്രിട്ടീഷ്കാരുടെ കാലത്തോടെ അത് ഏകദേശം പൂർത്തിയാവുകയും ചെയ്തു. 

             

      മൈലാപ്പൂരിൽ കച്ചവടത്തിനായി താമസമാക്കിയ, യഹൂദരുടെയും, പൗരസ്ത്യ സുറിയാനി വംശജരുടെയും ഇടയിൽ സുവിശേഷം പ്രസംഗിച്ച ശ്ലീഹായെ, അവിടെ അന്നുള്ള തദ്ദേശിയ ചിന്താധാര ഉള്ളവർ (ആരെന്ന് എനിക്കറിയില്ല), കൊന്നു എന്ന് പറയുന്നതിൽ യുക്തിയില്ല. പല ശ്ലീഹന്മാർക്കും സംഭവിച്ചത് പോലെ, അദ്ദേഹം ആരുടെ ഇടയിൽ സുവിശേഷ വേല നടത്തിയോ, അവരുടെ ഇടയിലെ ചില അസഹിഷ്‌ണ വ്യക്‌തികൾ ആവാം അത് ചെയ്‌തത്‌. അത് ന്യായമായും മേൽ പറഞ്ഞ യഹൂദ / പൗരസ്ത്യ സുറിയാനി വിഭാഗത്തിലെ ചിലർ ആവാം. അവർ ഇന്ന് അവിടുള്ള മറ്റു ജനങ്ങളിൽ അലിഞ്ഞു ചേർന്നതിനാൽ അല്ലേൽ മാർഗം സ്വീകരിച്ചു നമ്മുടെ ഇടയിൽ ചേർന്നതിനാൽ, അവരോട് വിരോധം വച്ചിരുന്നിട്ടും കാര്യമില്ല.

        ഇന്നത്തെ കാലത്തു വിദ്വേഷത്തിന്റെ വിശ്വാസം ഉപേക്ഷിക്കുന്നതായിരിക്കും നല്ലത്. ഇല്ലേൽ അത് മുതലെടുക്കാൻ ധാരാളം പേർ വരും. ആരെന്ന് പോലും അറിയാത്ത, കുറച്ചു വ്യക്തികൾ മാർ തോമ്മാ ശ്ലീഹായെ വധിച്ചു എന്നും പറഞ്ഞു, നൂറ്റാണ്ടുകളായി നമ്മോടൊപ്പം സഹോദരന്മാരെ പോലെ കഴിയുന്ന, നമ്മുക്ക് ചുറ്റും ഉള്ള ജനങ്ങളെ മിത്രങ്ങൾ ആയി കാണില്ല എന്ന വിഢിത്തം അവസാനിപ്പിക്കാം. മാർ തോമ്മാ ശ്ലീഹായുടെ രക്‌തസാക്ഷ്യത്തിന്റെ കഥ കുഞ്ഞുങ്ങൾക്ക് പറഞ്ഞു കൊടുക്കുമ്പോൾ, അതിൽ വിദ്വേഷത്തിന്റെ വിത്ത് ഇല്ലെന്ന് ഉറപ്പു വരുത്താം. സഭ അതിൽ കൂടുതൽ ശ്രദ്ധ പതിപ്പിക്കും എന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു.

നന്ദി.

യുവതിയായ പരിശുദ്ധ മറിയവും വയസ്സനായ മാർ ശിമയോൻ കേപ്പായും

വളരെ തെറ്റിദ്ധരിക്കപ്പെടാവുന്ന ഒരു തലകെട്ടാണ് മുകളിൽ ഉള്ളത്. അടുത്ത് നടന്ന ഒരു തമാശയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടാണ് ഈ ബ്ലോഗ് എഴുതുന്നത്. അതിനാൽ വായിക്കുന്നവരും, ആ ഒരു മാനസികാവസ്ഥയിൽ ഇത് വായിക്കണം എന്ന് അഭ്യർത്ഥിക്കുന്നു. ഇനി ഈ ലേഖനം എഴുതാൻ ഉണ്ടായ സാഹചര്യത്തെ കുറിച്ച് എഴുതാം.

കുറവലിങ്ങാട് ഉള്ള മർത്തു മറിയം പള്ളിയെ കുറിച്ചും, അവിടുത്തെ മുത്തി അമ്മയേയും കുറിച്ചുള്ള വാർത്തകൾ ഇന്ന് സമൂഹ മാധ്യമങ്ങളിൽ എപ്പോഴും കാണാറുണ്ടല്ലോ. പരിശുദ്ധ കന്യാ മറിയം, കുറച്ചു കുട്ടികൾക്ക് പ്രത്യക്ഷ ആയ ലോകത്തെ ആദ്യത്തെ സ്ഥലം ആണ് കുറവലിങ്ങാട് പള്ളിയിരിക്കുന്ന സ്ഥലം എന്നാണല്ലോ വിശ്വാസം. സീറോ മലബാർ സഭക്ക് അഭിമാനകരമായ ഈ വസ്‌തുതയെ, സമൂഹ മാധ്യമങ്ങളിലൂടെ മാലോകരെ അറിയിക്കുന്നവർക്ക് ആദ്യമേ തന്നെ എന്റെ അഭിനന്ദനം. സമൂഹ മാധ്യമങ്ങളിലൂടെയാണ് ഇങ്ങനെ ഒരു പാരമ്പര്യം നമുക്കുണ്ടെന്ന് ഞാനും അറിഞ്ഞത്.

ഇനി വിഷയത്തിലേക്ക് വരാം. കുറവലിങ്ങാട്ടെ മുത്തിഅമ്മ, ഒരു വൃദ്ധ ആണെന്ന് എന്റെ ഒരു സുഹൃത്ത് പറഞ്ഞു. അത് അംഗീകരിക്കാൻ കേട്ട് നിന്ന എന്റെ മറ്റേ സുഹൃത്തിന് കഴിഞ്ഞില്ല. കാരണം, അവൻ കണ്ടിട്ടുള്ള എല്ലാ മാതാവിന്റെ പ്രതിമകളും, ചിത്രങ്ങളും (ലൂർദിലും, ഫാത്തിമയിലും അടക്കം) നല്ല ചെറുപ്പകാരിയാണ്. രസകരമായ ആ സംസാരവേളയിൽ ശരിക്കും മാതാവ് എത്ര വയസ്സ് വരെ ഭൂമിയിൽ ജീവിച്ചിരുന്നു എന്ന ബാലിശമായ ചിന്ത എന്നിൽ ഉണ്ടായി. എന്നാ പിന്നെ, ഒന്ന് കണക്കു കൂട്ടിയിട്ട് തന്നെ കാര്യം എന്ന് തീരുമാനിച്ചു.

പരിശുദ്ധ മറിയം ജനിച്ച വർഷം ഏതെന്നു കൃത്യമായ ഉത്തരം ഇല്ല. എന്നാൽ 12-14 വയസ്സിൽ, മാർ യൗസേഫ് പിതാവുമായി മാതാവിന്റെ വിവാഹം നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ടു എന്നാണ് പാരമ്പര്യം. എങ്കിൽ മാതാവിന്റെ 14 ആം വയസ്സിൽ ആകാം ഈശോ മിശിഹാ, മനുഷ്യനായി പിറന്നത്. ഹേറോദ് രാജാവ്, ജീവിച്ചിരുന്നപ്പോൾ ആണ് മിശിഹായുടെ ജനനം നടന്നതെന്നാണ്, സുവിശേഷം സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നത്. അതിനാൽ മിശിഹാ BC 4 ലിനാണ് ജനിച്ചത് എന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു. എങ്കിൽ പരിശുദ്ധ മറിയം BC 18 ഇന് ആവാം ജനിച്ചത്. മിശിഹായുടെ വയസ്സ് കൃത്യമായി സുവിശേഷം വിവരിക്കുന്നില്ലെങ്കിലും, ലൂക്കാ 3:23, അവിടുത്തേക്ക് ഏകദേശം മുപ്പത് വയസുള്ളപ്പോൾ ആണ് പരസ്യ ജീവിതം ആരംഭിച്ചത് എന്ന് പറയുന്നു. ഏകദേശം എന്ന് പറയുന്നതിൽ നിന്നും അതൊരു കൃത്യമായ കണക്കല്ല എന്ന് വ്യക്തം. ഈശോയുടെ പരസ്യജീവിത കാലത്തു, മൂന്ന് പെസഹായെ കുറിച്ച് സുവിശേഷം സൂചന നൽകുന്നു (John 2:13, John 6:4, John 19:14). അതിനാൽ മിശിഹാ 3 വർഷമോ അതിൽ അധികമോ പരസ്യ ജീവിതം നയിച്ചതായി കരുതാം. മിശിഹായുടെ കുരിശു മരണവും ഉദ്ധാനവും AD 30 അല്ലേൽ AD 33 എന്നാണ് പൊതുവെ കരുതി പോരുന്നത്. AD 30 എന്ന് തൽക്കാലം കരുതുകയാണെങ്കിൽ, മാതാവിന് അപ്പോൾ വയസ്സ് 48 (BC 18 -.AD 30).

മിശിഹായുടെ സ്വർഗ്ഗാരോഹണത്തിന് ശേഷം, ശ്ലീഹന്മാരുടെ സമ്മേളനങ്ങളിൽ മാതാവിന്റെ സാന്നിധ്യം ബൈബിൾ വ്യക്തമാക്കുന്നുണ്ട് (Acts 1-14). പരിശുദ്ധ മറിയത്തിന്റെ പിന്നീടുള്ള ജീവിതം വിശുദ്ധ ബൈബിളിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടില്ല. അതിനാൽ, മാതാവ് എന്നാണ് മരിച്ചത് എന്ന കൃത്യമായ ഒരു വർഷം കണ്ടുപിടിക്കുക സാധ്യമല്ല. എങ്കിലും മാർ കേപ്പായുടെ യോപ്പാ വാസനാളുകളിൽ, മാർ യോഹന്നാൻ സ്ലീഹാക്കൊപ്പം, താൻ മനസ്സിൽ സംഗ്രഹിച്ച കാര്യങ്ങൾ വിശ്വാസികൾക്ക് പകർന്നു നൽകി പരിശുദ്ധ മറിയം ജറുസലേമിൽ, അമ്മയുടെ ഭവനത്തിൽ ജീവിച്ചു.

AD 451 ലെ കൽക്കദോൻ സുനഹദോസിലാണ്, മാതാവിന്റെ സ്വർഗ്ഗാരോപണത്തിന്റെ വർഷത്തെ കുറിച്ച് ഒരു സൂചന നൽകുന്നത്. സുനഹദോസിൽ പങ്കെടുത്ത ജെറുസലേമിന്റെ മെത്രാനായ മാർ ജുവനെലിനോട്, മാതാവിന്റെ ഭൗതിക അവശിഷ്ടത്തെ കുറിച്ച് ചക്രവർത്തി അന്വേഷിച്ചു. മറുപടിയായി അദ്ദേഹത്തെ പറഞ്ഞത്, "പരിശുദ്ധ മറിയം, എല്ലാ ശ്ലീഹന്മാരുടെയും സാന്നിധ്യത്തിൽ, നിദ്ര പ്രാപിക്കുകയും അടക്കപെടുകയും ചെയ്‌തു. എന്നാൽ താമസിച്ചെത്തിയ മാർ തോമ്മാ ശ്ലീഹായുടെ ആവശ്യപ്രകാരം കല്ലറ തുറന്നപ്പോൾ, കല്ലറ ശൂന്യമായി കാണപ്പെടുകയും ചെയ്‌തു. അതിനാൽ പരിശുദ്ധ മറിയം സ്വർഗ്ഗാരോപണം ചെയ്‌തു."

എല്ലാ ശ്ലീഹന്മാരും ജറുസലേമിൽ ഉണ്ടായിരുന്നത്, AD 50 ൽ നടന്ന ജറുസലേം സുനഹദോസിൽ വച്ചാണ്. വടക്കേ ഇന്ത്യയിൽ സുവിശേഷ ദൗത്യം നിർവഹിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന മാർ തോമ്മാ ശ്ലീഹാ, സുന്നഹദോസിൽ പങ്കെടുക്കാൻ ജറുസലേമിൽ പോകുകയും, പിന്നീട് മലബാറിലേക്ക് വന്നു എന്നും ആണല്ലോ പാരമ്പര്യം. മാതാവിന്റെ മരണസമയം, എല്ലാ ശ്ലീഹന്മാരും മാലാഖമാരാൽ ജറുസലേമിലേക്ക് എത്തിക്കപ്പെട്ടു എന്നൊരു പാരമ്പര്യവും ഉണ്ട്. മാതാവിന്റെ സ്വർഗ്ഗാരോപണ നാളുകളിൽ ശ്ലീഹന്മാരെല്ലാം ജറുസലേമിൽ ഉണ്ടാകണമെങ്കിൽ, ഇതിലും നല്ല ഒരു സമയം ഉണ്ടാവുക പ്രയാസം. അതിനാൽ ജറുസലേം സുനഹദോസിന്റ് കാലത്താണ്, മാതാവ് നിദ്ര പ്രാപിച്ചത് എന്ന് കരുതുന്നത് കൂടുതൽ, പ്രായോഗികം ആണ്.

അങ്ങനെ എങ്കിൽ, പരിശുദ്ധ മറിയം നിദ്ര പ്രാപിച്ചത് 68 ആം വയസ്സിൽ ആണെന്ന് അനുമാനിക്കാം (BC 18 - AD 50). തങ്ങളുടെ മുത്തശ്ശിമാരുടെ പ്രായമുള്ള, തങ്ങളുടെ മുന്നിൽ വന്നു എന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്ന പരിശുദ്ധ മറിയത്തെ, മുത്തിയമ്മ എന്ന് കുറവലിങ്ങാട്ടെ കുട്ടികളും, ഇന്നത്തെ തലമുറയും വിളിക്കുന്നതിൽ ഒരു അതിശയവും ഇല്ല. നാം കാണുന്ന ചിത്രങ്ങളിലെയും പ്രതിമകളിലെയും വ്യകതിത്വങ്ങൾ, യഥാർത്ഥത്തിൽ അങ്ങനെ ആകണം എന്നില്ല. ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന മർത്തു അൽഫോൻസാമ്മയുടെ ചിത്രം കണ്ടാൽ, ചിലപ്പോൾ അൽഫോൻസാമ്മയെ ഏറ്റവും അടുത്ത് അറിഞ്ഞിരുന്നവർക്കു പോലും തിരിച്ചറിയാൻ പറ്റിയെന്നു വരില്ല. അപ്പോൾ പിന്നെ 2000 വർഷം മുൻപ് ജീവിച്ചവരുടെ കാര്യം പറയണ്ടല്ലോ.

വയസ്സനായ മാർ ശിമയോൻ കേപ്പാ

അത് പോലെ തന്നെ വയസ്സിന്റെ കാര്യത്തിൽ, തെറ്റായി പരിചപ്പെടാറുള്ള ഒരു വ്യക്തിയാണ് മാർ ശിമയോൻ കേപ്പാ. അദ്ദേഹത്തെ ശിഷ്യന്മാരുടെ നേതാവാക്കിയത്, തമ്മിൽ ഏറ്റവും പ്രായം കൂടിയ ആൾ ആയതു മൂലം ആണെന്നൊക്കെ തട്ടി വിടുന്നത് കേട്ടിട്ടുണ്ട്. മാർ ശിമയോന്റെ ഈശോയുടെ കൂടെ നിൽക്കുന്ന, എല്ലാ ചിത്രങ്ങളും അത് പ്രതിഫലിച്ചു കാണാറുണ്ട്. ഒരു 45-50 വയസുള്ള വ്യക്തിയായാണ് അദ്ദേഹത്തെ ചിത്രങ്ങളിൽ കാണാറുള്ളത്. എന്നാൽ, അദ്ദേഹം മിശിഹായുടെ സമപ്രായനോ, അല്ലേൽ അതിലും ചെറുപ്പമോ ആയിരുന്നു എന്നതാണ് സത്യം.

റോമാ ചക്രവർത്തിയായ നീറോയുടെ കാലത്താണ്, മാർ ശിമയോൻ കേപ്പാ രക്‌തസാക്ഷ്യത്വം വരിക്കുന്നത്. റോമാ നഗരം കത്തിയെരിഞ്ഞതിന്, നസ്രാണികളുടെ മേൽ കുറ്റം ആരോപിച്ച നീറോ ചക്രവർത്തി, നസ്രാണികളുടെ നേതാവായ ശിമയോൻ കേപ്പായെ തലകീഴായി, കുരിശേൽ തറച്ചു കൊന്നു.

രക്‌തസാക്ഷ്യത്വം വരിക്കുമ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന് 62-64 വയസ്സ് ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നാണ് കരുതപ്പെടുന്നത്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആയി, വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്ന ഭൗതീക അവശിഷ്ടത്തിൽ ആധുനിക ശാസ്ത്ര സംവിധാനങ്ങളോടെ പരിശോധിച്ചപ്പോൾ, അറുപതുകളുടെ തുടക്കത്തിൽ ഉള്ള ഒരു മനുഷ്യന്റേതാണ് അതെന്നാണ് കണ്ടെത്തിയത്. അദ്ദേഹത്തിന് 64 വയസ്സ് രക്‌തസാക്ഷ്യത്വ സമയത്തു ഉണ്ടായിരുന്നു എന്ന് കരുതാം. അതായത് AD 64 ൽ, 64 ആം വയസ്സിൽ കൊല്ലപ്പെടുന്ന അദ്ദേഹം, അപ്പോൾ ജനിച്ചത് BC 1 ൽ ആണ്. അതായത് മിശിഹായെക്കാളും 3 വയസ്സ് ഇളപ്പം. മിശിഹായും ശിമയോനും ഒരുമിച്ചുള്ള ഒരു ചിത്രത്തിൽ പോലും, ശിമയോനെ പ്രായംകുറവുള്ള ആളായി ചിത്രീകരിച്ചു ഞാൻ കണ്ടിട്ടില്ല.

   
     ചരിത്രത്തോട് കുറച്ചൂടെ നീതി പുലർത്തി, വിശുദ്ധ പുസ്തകത്തിലെ വ്യക്തികളെയും സംഭവങ്ങളെയും പഠന വിഷയം ആക്കുന്നത് നല്ലതായിരിക്കും. ഈശോ മിശിഹായുടെ ഒപ്പം, മുപ്പതു മുതൽ ഏറ്റവും ഇളയ യോഹന്നാൻ ശ്ലീഹാ വരെ ഉള്ള ചുറുചുറുക്കുള്ള പൊടി മീശക്കാരുടെ ഒരു സംഘത്തെ ഒന്ന് മനസ്സിൽ ചിത്രീകരിച്ചു നോക്കൂ. ആ പൊടി മീശക്കാരാണ് പിന്നീട് ലോകം കീഴിന്മേൽ മറിക്കുന്നത്.

          ബാർബി ടോളിനെ പോലെയും, നോർഡിക് യുവതികളെ പോലെയും ഉള്ള പരിശുദ്ധ മറിയത്തിന്റെ ചിത്രങ്ങൾ യൂറോപ്പിലെ സഭയിൽ പ്രചരിക്കുന്നത്, അവരുടെ തദ്ദേശീയമായ ആവിഷ്ക്കാരമായി കാണാം. എന്നാൽ തവിട്ടിന്റെ പല വകഭേദം ഉള്ള സീറോ മലബാർ നസ്രാണികൾ അത് ഏറ്റു പിടിക്കണോ? ഒന്നുകിൽ ഉറവിടത്തിനോട് ചേർന്ന സെമിറ്റിക് രൂപം അല്ലേൽ സാംസ്‌കാരിക അനിരൂപണത്തിന്റെ ഭാഗമായി, നമ്മളെ പോലെ വേണ്ടേ വരയ്ക്കാൻ?

ഉറവിടത്തോട് എത്ര ചേർന്ന് നിക്കുന്നുവോ, സത്യത്തോട് എത്ര ചേർന്ന് നിൽക്കുന്നുവോ, സംശയങ്ങൾ നിവാരണം ചെയ്യാനും, അബദ്ധ പ്രബോധനങ്ങളിൽ വീഴാതിരിക്കാനും അത് സഹായിക്കും.

നന്ദി.